The Hoff zonder Naam

Eindelijk lid van het Genootschap.

2008-06-11T12:27:00.001-07:00

View my page on David Hasselhoff Social Network

Hofficial Contest: Hoff Video Competition

2008-06-08T02:20:00.000-07:00

Voorwaar, ik zeg u,
leerlingen,
stilte is slechts de mantel die
het onaflatende geruis der Hoffiaanse liefde bedekt.

Maar, hoor daar, de schreeuw van de leeuw,
de huil uit zijn muil,
die ons uit de kuil der verdrietenis tot verzamelen aanmaant.

Want, wat weerklonk daar uit de verte
en werd in steeds duidelijker klanken vernomen:
"Ik wil dat jullie video's inzenden
waarop jullie mijn liedjes playbacken-backen-backen enzovoort"

Voorwaar, de Heer The Hoff gelooft in ons kunnen en heeft een wedstrijd uitgeschreven. Begraaf uw talenten dus niet in de dorre aarde maar gebruik ze ten volle om the Hoff met verstomming te slaan. Het bestuur van denktank The Hoff zonder Naam heeft zich daarom al aan het werk gezet om een aemulerende imitatio van Davids experimenteel Gesamtkunstkunstwerk, de clip van "Hooked on a Feeling", neer te zetten (http://www.youtube.com/watch?v=PJQVlVHsFF8). Tevens werd in Berlijn reeds naar restanten van de Muur gezocht die als decor voor een evocatie van de historische live-performance van "I've been looking for freedom" zouden kunnen dienen (http://www.youtube.com/watch?v=0zXiClnK8oE&feature=related). Deze zoektocht bleek gemakkelijker te zijn dan het aanschaffen van kerstboomverlichting die tevens voor leren jackers geschikt is.

Tevens biedt deze wedstrijd nogmaals de kans om het mediatieke beeld dat van The Hoff opgehangen wordt scherp te stellen; onze opnames zullen het ongelijk van de ideologisch verblinde nationale televisiezender VRT bewijzen, die zonder blikken of blozen durft te poneren: "Zijn zangcarrière kwam nooit echt van de grond" (http://tt.vrt.be/tt_een.php?p=819&g=on&s=0&r=0&x=1)

Over de prijs voor de origineelste inzending moet onze inspirator nog wat nadenken, maar het spreekt voor zich dat een meet and greet deel van het prijzenpakket zal uitmaken. Wie de tinteling van het ruizende ranke riet op de borstkas van onze geestelijke schepper wil ervaren, moet zich dus nu aan het werk zetten. Meer info over deze Hofficial Contest op:
http://www.davidhasselhoff.com/

Hoffana in den Hoge,
think tank The Hoff zonder Naam

The Revival of the Hoffest

2007-12-01T07:07:00.001-08:00

Oh leden,

menig mens dacht dat ons genootschap een fatale slag was toebedeeld door de sluikse subversieve operatie van David Serviet, menig mens dacht dat we ons uiteindelijk bij de hegemonie van het gemediatiseerde linkse discours over The Hoff hadden neergelegd...
overmand door gevoelens van teneergeslagenheid en levenslusteloosheid (die geïntensifieerd werden door een intens medeleven met ons aller Yves) zat ik daarnet in mijn luie zetel op zoek naar bewegende beelden van een veldrit die er niet was. maar al zappen stootte ik op de franstalige transmissie van volgende historische scene, waaruit de sprankelende vreugde van de jeugdige en onschuldige liefde ontegensprekelijk spreekt:
http://www.youtube.com/watch?v=K5eu-0TeKk8
Tijdens het aanschouwen van deze taferelen ging volgende schok door me heen: "Nee, de energeia die hieruit voortvloeit mag niet verloren gaan, laat staan in de kiem gesmoord worden door gesloten geesten, wier hyperrationaliteit in stompzinnigheid is omgeslagen. Trakteer dus die vereenzaamde zielen, smachtend naar hoffiaanse boodschappen, terug op de woorden die door Hemzelf zijn ingegeven".
En wonder boven wonder: mijn vingers beroerden nog maar net het klavier of een "you've got mail"-geluid weerklonk al door de kille kamer. Het leek wel een teken van hogerhand, want wat mijn postvak bezielde, waren woorden en beelden die door merg en been gingen. Een erelid van ons genootschap, Liesbeth "Lily" De Smedt, was namelijk naar die blanke stranden gegaan, waarop menig jeugdige ziel zijn verlangens projecteerde, en had er gevoeld hoe de reddende geest van The Hoff er nog steeds rondwaart en zich tevens in historische attributen (zoals de Wachttoren en de Reddingshummer) verankert. Hieronder kan u de resultaten vinden van haar research in de "Stad van de Engelen", waar ze nu toch al verschillende jaren zonder verpinken haar missioneringswerk verricht.

Hoffelijke groeten
uit naam van het schrijverscollectief Hoffius

chaque bon chasseur...

2007-11-05T04:57:00.000-08:00

NIEUW BERICHT VAN NIEUW ERELID DAVID SERVIET, M. "wolf in schaapskleren" B. - door technische problemen verstuurd via Hoffius

Geachte Hoffianen,

Op een dag was ondergetekende aan het lezen in het laatste testament van ons aller lichtend voorbeeld, Stanley Williams - Tookie voor de vrienden en de vijanden insgelijks.
Waar de Hoff tijdens zijn twaalfde levensjaar uithing, interesseert ons hier geen snars. We volstaan met te vermelden dat Tookie op die leeftijd zijn resume al op Academic Transfer kon zetten zonder daarbij te moeten onderdoen voor de modale lumpenprofessor-in-spe/pseudo-RSCA supporter die vandaag het Kremlin bevolkt. Met Vladimir Nabokov merken we verder op dat het ware doel van elk (auto-)biografisch schrijven erin bestaat thematische links te vervolgen doorheen ons vluchtig aards bestaan tussen twee eeuwigheden van duisternis.
Hierbij dus de exacte woorden van Tookie, aka "Gang leader turned Nobel Prize Nominee":

"A fighting dog's chiselled muscles, its agility and its enormous jaw strength appeal to the testosterone of males of all ages. Being no exception, I viewed a dogfight with fascination - but was motivated mostly by the prospect of earning a couple of bucks."

Niet enkel bewijst dit citaat - die sublieme mix van vervoering en bijdegrondsheid - dat we hier niet te doen hebben met een doordeweekse Zola Matumona; tevens blijkt uit Tookie's woorden dat deze antiheld zich verhoudt tot de gemiddelde kwijlhond zoals een handcamera zich verhoudt tot een dronken Hoff. Had Schwarzie op 13 december 2005 respijt verleend aan een individu waarin hij op het vlak van "pumpin' iron" absoluut zijn meerdere moest erkennen, en was Tookie die dag in San Quentin niet het slachtoffer geworden van een door de Amerikaanse staat georchestreerde racisitische moord (de laffe argumentatie van de aanklagers betrof slechts vier moorden op dubieuze gronden!), dan waren we misschien nu ook verlost van deze flauwe blogsite over de Hoff...

Het geeft te denken!
D. Serviet

Kunstwerk "David met hond" teruggevonden!

2007-10-23T01:08:00.000-07:00

Beste leden van de "Hoff zonder Naam"-denktank,

de windstilte van de voorbije dagen was te wijten aan onze verwoede pogingen om ons op sportmanifestaties te laten spotten en zulkerwijze onze Boodschap van Liefde aan de sportminnende buitenwereld te kennen te geven (weldra brengen we u verslag uit en stellen we ook beeldmateriaal ter beschikking van ons wedervaren op OHL-KV Kortrijk en België-Armenië).

Nu wensen wij er enkel op te wijzen dat een zeldzaam doek op miraculeuze wijze is opgedoken in een van de koffie- en discussiekamers van de Faculteit Letteren en Wijsbegeerte, meer bepaald in de ontmoetingsplaats van de afdeling Literatuurwetenschap. Wat zich onverwachts voor ons oog tentoonspreidde was het doek "David met hond", dat enkele maanden geleden op schalkse wijze uit ons Archief en Museum voor Hoffiaans Cultuurleven (AMHC) ontheemd werd. Door deze retributie zijn we bereid gratie te verlenen aan de onverlaat die het in de faculteit der faculteiten posteerde (ook het bekladden van het kunstwerk met de woorden "Love from the Hoff" zijn we meer dan bereid door de vingers te zien). Hij/zij mag dus met gerust gemoed uit de anonimiteit treden... Woede en radeloosheid hebben plaats gemaakt voor diepe dankbaarheid.

Hieronder kan u het doek aanschouwen dat reeds menig hermeneutisch aangelegd hart in vervoering bracht. Graag nodigen we jullie dan ook uit om op jullie beurt enige beschouwingen omtrent dit iconografisch en compositorisch meesterwerk te formuleren. Uw analytisch vermogen kan zich daarbij onder meer richten op de vreemde titelkeuze van de artiest, op aspecten als animaliteit of "Kreatürlichkeit", de verwijzing naar Jan van Eycks "Portret van de Arnolfini's", het voortzetten van de Davidiaans-renaissancistische traditie van de harmonieuze lichaamsbouw.

Hoffelijk dank bij voorbaat,
het anonieme schrijverscollectief Hoffius

BREAKING NEWS: The Hoff in Hospital!

2007-10-10T09:07:00.000-07:00

Paniek, pelgrims, paniek!

Verschillende leden van onze gemeenschap maakten reeds gewag van de alarmerende gezondheidstoestand van onze held. En nu wordt het ook bevestigd in de binnen- en buitenlandse media: David heeft een lichte terugval gekend, maar zou morgenvroeg reeds het hospitaal mogen verlaten. Er - deze keer - vanuit gaande dat het niet om een complot van de linkse, vermeend progressieve, geledingen van onze samenleving gaat, citeer ik u graag uit het dagblad "De Morgen" (10/10/2007):

"David Hasselhoff opgenomen in ziekenhuis
David Hasselhoff is opgenomen in het ziekenhuis. Dat heeft de woordvoerder van de voormalige Baywatch-acteur bevestigd tegenover de Amerikaanse showbizz-website TMZ. "Hij heeft een kleine terugval gehad en heeft daarom meteen zijn artsen gealarmeerd. Hij ligt in het ziekenhuis, maar het gaat goed met hem." De 54-jarige Hasselhoff kampt met een alcoholverslaving. Sinds in mei een video verscheen waarop hij stomdronken te zien was, is de acteur met zijn ex-vrouw Pamela Bach verwikkeld in een zaak over de voogdij over hun twee dochters. Het is daarom voor hem van belang dat hij aantoonbaar van de drank afblijft. Onduidelijk is wat het gevolg van de terugval is voor de voogdijzaak. (novum/dm)"

Laten we hopen dat David de opnames van "Anaconda 3" in Roemenië weldra kan verderzetten en laten we tevens en vooral hopen dat Pamela van deze situatie geen misbruik maakt en in Davids vrijwillige en preventieve opname verantwoordelijkheidszin en respect ontwaart. Zoniet vrees ik dat we u in de nabije toekomst niet meer op beelden als de onderstaande zullen kunnen trakteren.

We steunen je in gedachten, meester! Doe het nu maar even rustig aan, uw boodschap is veilig bij ons.

In naam van
Zijn apostolische dienaars:
Verenigt u en geeft elkanders steun en kracht
- zodat ook Hij Zijn kalmte moge terugvinden,
om te aanvaarden,
wat Hij niet kan veranderen,
en de moed om te veranderen,
wat hij kan veranderen en
de Wijsheid om tussen
deze twee onderscheid te maken

"Hoff zonder Naam"-medewerkers op de staatszender

2007-10-05T12:17:00.000-07:00

Beste vrienden van The Hoff,

vele ongeruste reacties bereikten ons de voorbije dagen, in de trant van: "Wanneer mogen we jullie verlichtende woorden in dit duistere tijdperk weder aanhoren?", "Is The Hoff met pensioen gegaan en hebben jullie dus geen nieuw denkvoer meer?". Maar niets is minder waar: de voorbije weken hebben we ons toegelegd op het actieve binnendringen van de mediale wereld om er de blijde boodschap van The Hoff ook aan onze beeldbuisverslaafde medeburgers over te brengen. Twee ereleden van onze organisatie speelden het klaar om op sluikse wijze de staatszender binnen te dringen en er verdoken Hoffiaanse boodschappen de televisionele wereld in te sturen. Een probleem: we zitten blijkbaar met een lek in onze gemeenschap, want naar verluidt heeft de VRT fameus geknipt en zo gepoogd om onze medewerkers uit te schakelen.

Dit is vooral het geval bij het optreden van onze trouwe medewerker, Pieter VM, die voor de reportage van "De Rode Loper" over de zogenaamde C-spot (een fysiek punt waar je zogenaamde cultuurknopen samenkomen) een hele speech over het culturele profiel van de Hoffiaan voorbereid had en tevens Roos Van Acker, Roel Vanderstukken en Rik Torfs van ons programma wist te overtuigen. Door deze tamelijk expliciete aanpak werd zijn optreden echter op schaamteloze wijze gereduceerd tot het betreden van de zaal - waarbij zijn inbeeldbrenging dan nog vooral te wijten is aan het feit dat Prof. Peter Novak hem voorafgaat.
http://www.vrtnieuws.net/cm/vrtnieuws.net/mediatheek/1.189435
Toch is de fractie van een seconde waarin onze infiltrant zichtbaar is veelzeggend: de blik die hij ten berde brengt is ontegensprekelijk de zogenaamde wachttorenblik, de - door sceptici als "macho" gedefinieerde - blik waarmee David op zijn surveillantieplatform elke drenkeling ontwaart.

- De taal van het blikkenspel brengt ons tot onze tweede spion, Prof. J.B., die zich in het Archief en Museum voor Hoffiaans Cultuurleven vooral op de lichaamstaal van David Hasselhoff toelegt. Op onweerlegbare wijze licht hij in "Man bijt Hond" toe, hoe het eerder "primitieve" taalgebruik van wielrenners dient aangevuld te worden door de visuele communicatie van het gegesticuleer en het symbolische gebaar.
http://users.telenet.be/lander8/ManBijtHond-Bettini.avi
Onze infiltrant verzekerde ons dat hij halsstarrig poogde de semiotiek van het lichaam aan de hand van enkele hoffiaanse fragmenten toe te lichten, dat hij in dit opzet echter gefnuikt werd. Voorbereid was nochthans:
1) http://www.youtube.com/watch?v=mj5fIhbzdvo: met een enkel - masturbatorisch getint - gebaar kan hier het staatsbestel onderuit gehaald worden, vgl. ook de guard aan Royal Palace, die vorige week in opspraak kwam:
http://www.telegraph.co.uk/news/main.jhtml?xml=/news/2007/09/28/nyoutube128.xml
http://uk.youtube.com/watch?v=gXkLMAK5GDc

2) http://www.youtube.com/watch?v=ClIzbIDaGlo: de taal van het oogvocht is universeel

3) http://www.youtube.com/watch?v=xE4dpJA1meM: elk weldenkend wezen begrijpt dat het bij dit lam gedraaide filmpje om een theatrale enscenering gaat, waarbij de begrenzingen van het conventionele taalgebruik blootgelegd worden en de semiotiek van het lichaam geïllustreerd wordt.

Mag ik bij deze onze infiltrant-medewerkers hartelijk danken voor hun moed en doorzettingsvermogen
en mag ik ook de andere leden aanmanen de media te blijven bestrijden met hun eigen middelen.

U weze bedankt,
Hoffius

2007-09-25T12:10:00.000-07:00

Leden,

U hebt reeds enkele weken niets meer vernomen van onze vakantiewedstrijd getiteld: 'de vakantiefoto'. U hebt het topje van de ijsberg op de teller links bovenaan op onze blogspot kunnen volgen. Deze rudimentaire teller gaf grosso modo aan wat de tussenstand was.

Onder het oog van een gerechtsdeurwaarder en met behulp van de onschuldige hand van Herman V.R. zijn in totaal 35999 stemmen geteld door vrijwilligers van het HZN. Inderdaad een enorm aantal waarvan de overgrote meerderheid oprechte aanhangers van Zijne Hoffelijkheid zijn.

Er zijn echter ook enkele bedriegers onder ons. De uitgebreide computertechnische kennis van onze cel 'Computer Fraud Lab' onder deskundige leiding van onszelf heeft de stemmanipulatoren eruit gehaald.

Zo hebben we achterhaald dat er door één en dezelfde persoon 18 maal gestemd is. Met behulp van geavanceerde trackingmethodes, onder-de-koffer-technieken en veel geduld, zijn we deze crimineel op het spoor gekomen.

Wij hebben deze man gelokaliseerd in de provincie Vlaams-Brabant. Aangezien het gerechterlijk onderzoek van de cel kansspelen nog loopt, kunnen wij U niet meer details verschaffen over de identiteit van deze onverlaat.

Echter na rijp beraad van de afdeling 'feest en vermaak' voorgezeten door onszelf, Hoffius, zijn wij dan ook tot de conclusie gekomen dat deze 18 stemmen geschrapt worden uit de uitslag.

Met warme felicitaties voor de winnaar proclameren wij dan ook tot winnaar met 17992 stemmmen: 'NEWMIE IN ACTIE'. De verdienstelijke tweede is 'MITCH MET DRENKELINGEN' en behaalt het zilver met 17989 (18007-18) stemmen. Zoals beloofd wordt het winnende icoon opgehangen ter verafhoffing in het Archief en Museum voor het Hoffiaanse Cultuurleven (AMHC) met standplaats in de Antwerpse Kempen!

Aan alle deelnemers van harte gefeliciteerd met de mooie lofuitingen aan David en zijn profeet MW!

Uw hoffgenegen,

Hoffius.

Gwen "Ich komm' klar" Obertuck

2007-09-19T22:52:00.000-07:00

Geachte collega-denktankers,

de massa's reacties en vraagstellingen omtrent de engelachtige figuur van Gwen nopen mij ertoe u erop te wijzen dat Gwen Obertuck nog steeds in het veld der zangkunst opereert en haar carrière dus om meer om het lijf heeft dan het duet "Wir zwei allein" met David Hasselhoff in 1993, toen ze 13 jaar was (ze vertolkte trouwens nog twee dialogische Duits-Engelse songs met David, namelijk het melancholische "Please come home for Christmas" en het morantische "If I had one wish" met hoog Céline Dion-gehalte). U kan er Gwens biografie zelf op naslaan op http://de.wikipedia.org/wiki/Gwen_Obertuck, maar enkele markante, tot nadenken aanzettende weetjes wil ik u hier toch niet onthouden:
- Gwen werd in 1980 zogezegd in het Amerikaanse plaatsje "Oconomowoc" in Wisconsin geboren. Werd hier - symptomatisch voor een excessieve angelsaksische political correctness - een plaatsnaam gefantaseerd om Gwens compromitterende Austro-Germaanse afkomst te verhullen? En doet de schijnbaar achternaamloze naam van haar moeder "Pamela" geen verdere vragen rijzen?
- Net als David heeft ook Gwen ooit een kerstalbum uitgebracht, dit onder de titel: "Ich freue mich auf Weihnachten". Dat ze de wereld van de Gemütlichkeit, romantiek en vooral de fantasie als zangeres niet schuwde en schuwt, moge ook blijken uit haar intensieve coöperatie met gezelligheidsproducent Walt Disney Company. Enigszins uit de band en in het oog springend is in deze optiek wel de tophit "Ich komm' klar" - Gwen lijkt met deze promiscue song aan te sluiten bij een tendens die internationaal doorbrak met T-Spoons "Sex on the Beach", maar eerder al in ons eigen Vlaanderenland geïntroduceerd werd door Def Dames Dope met "Don't be Silly" met de befaamde didactisch verantwoorde woorden: "Hey you, don't be silly, put a condom on your willy".
- Het is trouwens aan te raden niet alleen de clip van "Ich komm' klar" maar ook andere bruisende clips, lyrics, fotogallerijen, biografische info en natuurlijk een druk gefrequenteerd gastenboek op Gwens homepage te raadplegen: http://www.gwenobertuck.de/
Zoals u zal zien, staat David ook in deze denktank centraal.
- Anders dan Sylvie De Bie (oftewel Sylver, oftewel Sylvie Melody), die er voorts een zeer gelijkaardige biografie op nahoudt, heeft onze kindster echter ook voorzorgsmaatregelen genomen met zicht op de marginalisering die elke volwaardige artiest ooit wel eens te wachten staat. Daarom roert ze zich niet alleen in de acteerwereld, alwaar ze reeds menige topprestatie nederzette, maar ook en vooral in de medische wereld.

We wensen je het allerbeste, Gwen,
en danken je zeer voor jouw unieke bijdrage aan onze virtuele ontmoetingsplaats (zie gesigneerde foto).

Tschüss,
Hoffius

Der Hoff auf Deutsch

2007-09-12T23:21:00.000-07:00

Geachte Hoff-fans,

nu de insinuaties over de sinistere profeet MW en het ontstaan van de Hasselhoffstaat ons genootschap verteren, willen we onze gedachten graag even verzetten met een andersoortig bericht, een bericht waar jullie al heel lang zitten op de wachten. Want illustreerde ik niet in een mei-bericht hoe David met zijn vrede- en vrijheidslievende muziek aanzette tot het neerhalen van de Berlijnse Muur en beloofde ik jullie toen niet een uiteenzetting over de nimmer aflatende band tussen Hasselhoff en het volk van zijn verre voorouders? Welnu, nu is de tijd aangebroken om u enkele stukken uit het AMHC, het Archief en Museum voor het Hoffiaanse Cultuurleven, voor te schotelen.

In volgend filmpje kan u aanschouwen hoe Der Hoff op de nationale Duitse omroep een vertolking van het immergroene "Du" van Peter Maffay neerzet en de Duitsers zo duidelijk maakt dat hij een van hen is en dat altijd zal blijven.
http://www.youtube.com/watch?v=HKh2CI6T_c0
Dat hij met deze live-performance de verbeelding van de Duitsers voor altijd zou beroeren (wat zich in de verdringing van Peter Maffay als originele uitvoerder en de talrijke persiflages van Davids prestatie sedimenteerde), kon reeds uit de uitzinnige reacties van het aanwezige publiek afgeleid worden. Het spel der blikken, de authentieke doorleefdheid en ontroering, het hanteren van een dialectaal gekleurd jargon ("Isch", "Mädschen" etc.) en vooral de dirty talk-passage zetten de jonge Duitse fans steeds weer tot heftig geschreeuw aan en ten slotte zelfs tot de bestorming van het - trouwens prachtig gedecoreerde - podium aan.

Door het inzetten van diezelfde kleine elementen weet hij ook bij zijn vertolking van "Stille Nacht" het Duitse publiek voor zich te winnen.
http://www.youtube.com/watch?v=moLDvI5UhcM
Wat de Duitse massa zeker wel weet pruimen zijn natuurlijk: het gouden kruisje om de nek - dat op subtiele wijze Hoffs rol als oprechte overbrenger van de evangelische kerstboodschap beklemtoont -, maar ook hier weer het hanteren van een Schwäbisch-klinkende tongval die in het parlandogedeelte verglijdt in een verbasterd Creools of een pauselijk esperanto, waarin steeds weer doorklinkt: "schönen Advent".

Dezelfde atmosfeer van kerstening en kindvriendelijkheid wordt ook opgeroepen in Hasselhoffs ontroerende duoperformance met de Oostenrijkse Sylvie Melodie op de ORF:
http://www.youtube.com/watch?v=W6LzWdnaTms
(Beide laatste songs spreiden trouwens een respect voor het kind tentoon, die de onbetamelijke beschuldigingen van Masselthoff de kiem in smoren.) De dialoog over dood, afscheid en vertrouwen in het Jenseits, die in "Wir zwei (allein)" tussen Gwen en David ten berde gebracht wordt, laten een vader-dochter-relatie doorschemeren zoals die in onze verzuurde samenleving nauwelijks nog publiek te aanschouwen valt. De koosnaampjes waarmee deze gezinsleden elkaar toespreken ("Dady", "Baby Blue") net als het verweesde staren in de verte bij het mijmeren over de afwezige moeder, die vanuit het hiernamaals toekijkt, getuigen van een unieke intimiteit en genegenheid. De engelstalige woorden waarmee David het meisje uiteindelijk weet gerust te stellen overstijgen echter het anekdotische of particuliere niveau en nemen duidelijk de vorm van een universele Messiaanse boodschap aan, gericht tot alle kinderen van Zijn Kerk:
"Dady's here and I'll always be by your side"

Mogen deze woorden u sterken,
de apostel Hoffius

Niets is wat het lijkt… laat MW u verlichten!

2007-09-05T12:47:00.000-07:00

Hoewel “Newmie in actie” voor testosteron-ongevoelige kijkers wellicht een weinig aandoenlijke foto-inzending is, wil ik toch enkele kanttekeningen maken bij de centrale figuur van het gebeuren. Deze ogenschijnlijk ordinaire wereldburger (MW genaamd) ontpopt zich, bij het bestuderen van zijn persoon, steevast tot een bijzondere profeet. Onderstaande beelden maken één en ander duidelijk.

De initiële foto-inzending (Newmie in actie) lijkt één van de ettelijke imitaties van de zoveelste reddingsactie van Newmie. Wie echter tussen de pixels van het beeld kijkt, wordt zich al snel bewust van de enorme diepgang die achter de afbeelding schuilgaat. Geloof me: dit beeld wordt binnen afzienbare tijd ongetwijfeld als vervolgstuk van “de school van Athene” aanzien. Op het gekende meesterwerk van Raphael is te zien hoe de filosofie redetwist over de vraag of de echte waarheid nu de ideeënwereld of de waarneembare wereld is. In “de school van Hasselhoff” (zo zal onderstaand werk naar alle waarschijnlijkheid genoemd worden) wordt zonder blozen en in alle eenvoud een antwoord op dit eeuwenoud filosofisch vraagstuk geboden. In dit werk wijst MW (net zoals Plato) omhoog naar de wereld van de ideeën terwijl hij tezelfdertijd (op Aristoteliaanse wijze) de handpalm naar beneden houdt en daarbij steun vindt bij een tastbare metalen rand. Hij drukt de mensheid hiermee met de neus op de éénheid van het waarneembare en de idee… van het gezongen lied en de achterliggende gedachte… van de zanger en de bedenker/filosoof… van DE HOFFIAANSE EENHEID!
Hoewel eenieder onder ons, na het lezen en verwerken van deze briljante vondst, deze eenvoudige zienswijze als vanzelfsprekend zal beschouwen, kan de oorspronkelijke idee enkel van een Hoff-genie komen: de profeet MW.

Ook volgend beeld, dat op dezelfde vakantielocatie als vorige foto vastgelegd werd, bevestigt de veronderstelling dat de inzender (MW) profetische kenmerken bezit. Samen met de meest vooraanstaande leden van de Partij Vrij Rusland dobbert MW rond op een meer in Tuva (Zuid-Siberië). Op ongekende wijze is MW er blijkbaar in geslaagd om uitgerekend één van de meest eigenzinnige heersers van de afgelopen jaren te bekeren tot het Hoff-geloof. Het beeld toont hoe Vladimir Vladimirovitsj (alias president Poetin) de parabel van de 5 broden en 2 vissen naspeelt en zich daarmee symbolisch akkoord verklaart met een ingrijpende koersverandering van zijn beleid. Voortaan zal hij in dienst staan van de gehele Russische bevolking en hen zowel lichamelijk als geestelijk voeden met respectievelijk materiële welvaart en de leer van de Hoff. Hiermee legt hij de basis voor het uitbouwen van een ware Hasselhoffstaat. Op de achtergrond geeft MW aan dat dit het tweede land ter wereld is dat deze ultramoderne maar oerdegelijke bestuursvorm zal introduceren. (Kwaaie tongen zullen zeggen dat hij eerder konijnoren of “koken met Jezus” uitbeeldt… vergeef hen hun kortzichtigheid!) Welk land als eerste de Hasselhofstaat zou introduceren, blijft echter nog de vraag, al lijkt de formatienota van Dehaene te suggeren dat het ons eigen Belgenlandje betreft.
Hoe dan ook blijkt MW in staat om zelfs de meest standvaste wereldleiders voor de Hasselhoffstaat warm te maken. Het siert de profeet dat hij er zelf niet mee te koop loopt maar, zoals de Hoff zelf, in stilte zijn missie volbrengt.

Tot zover de éérste lezing uit het leven van de profeet MW. Laat zijn woord/beeld u inspireren en meevoeren in de leer van de Hoff!

BREAKING NEWS: De waarheid over de formatienota!

2007-09-02T23:27:00.000-07:00

Geacht genootschap,

hierbij stuur ik schokkend beeldmateriaal dat nauwelijks woorden behoeft, veeleer een reeks van onbeantwoordbare vragen oproept. Zoals u weet vertoeft ons land in een diepe politieke crisis en werd de verwarring enkel nog groter toen de formatienota op de schoot van ex-premier Dehaene aan Kasteel Belvedère gefotografeerd kon worden. Iedereen focuste zich als een gek op de ophefmakende "Quid NVA"-passage, maar daardoor werd het denkspoor dat net eronder neergepend werd op onbegrijpelijke wijze over het hoofd gezien - want staat daar niet klaar en duidelijk te lezen: "OPLOSSING: Hasselhoffstaat"???!!!!!!!!!!!!!

Tal van vragen roept dit onthutsend beeldmateriaal op: Had enkel Dehaene de geniale ingeving om ons land uit een communautaire impasse te redden door een verlicht humanistisch despoot aan te stellen, die beseft dat eenheid macht maakt en ze desnoods met geweld bewerkstelligd moet worden, of zag de gehele CD&V-ploeg het Hoff-licht? Is haiku-poëet en heimelijke Hoff-fanaat Herman van Rompuy op dit eigenste moment het pad aan het effenen voor David (en Pamela) en wanneer zal de defenestratie van de onverlichte Albert (en Paola) plaats vinden? En waarom heeft de pers de ultieme denkpiste over het hoofd gezien of het gehele document zelfs vervalst: willen ze David beschermen voor de geheime koninklijke ordetroepen van dit slechts schijnbaar geweldloos democratische land of hebben ook zij angst voor het onbekende, voor de politieke Messias die aan het einder van de uitzichtloze einder daagt? Maar de vraag der vragen is natuurlijk: hoe zal de Hoffstaat er constitunieel uit zien en wanneer zal Hoffs blijde inkomst plaatsgrijpen?

We hopen dat erelid Herman ons antwoorden kan brengen op deze wezenlijke vragen. Maar mocht ook u ons kunnen verlossen uit deze situatie van twijfel en onzekerheid, mag, moet u ons zelfs uit burgerplicht, op de hoogte brengen.

Vertrouwend op een goed hoffloop,
Uw en Zijn woordvoerders Hoffius

U zei?

2007-08-26T03:32:00.000-07:00

Collegae,

U dacht misschien dat ik, na de stroom van verwijten en beschuldigingen die mij naar het hoofd gesmeten werden, te bang of zelfs te laf was om openlijk te reageren. Niets is echter minder waar, zo toont dit schrijven. Ik had andere, misschien zelfs belangrijkere dingen te doen...
Laat u bij het lezen van dit bericht trouwens ook niet leiden door de lengte ervan. Een groot deel bestaat uit citaten, en zijn waarschijnlijk door jullie al gekend.

Oprecht verheugd ben ik natuurlijk met de huidige polemiek, zeker omdat die tot stand kwam door enkele mindere schrijfsels van mijnentwege. Ik dank daarvoor dan ook hartelijk mijn collegae Hoffius en J. Terra. Graag zal ik nu ingaan op hun beider reacties.

Hoffius reageert op het zogeheten ‘trinitarische vraagstuk’ (maandag 20 augustus 2007, 12:49). Zijn of haar bedoelingen zijn nobel, maar toch niet helemaal correct. Zei ons aller Schopenhauer immers al niet:

De wilsuiting en de activiteit van het lichaam zijn niet twee objectief gekende, onderling verschillende toestanden, die causaal met elkaar zijn verbonden en zij verhouden zich niet tot elkaar als oorzaak en gevolg, maar zijn één en hetzelfde, dat op twee totaal verschillende manieren wordt ervaren: de ene keer heel onmiddellijk, de andere keer via de aanschouwing door het verstand.
(Uit Die Welt als Wille und Vorstellung, 1819, De wereld als wil en voostelling, Wereldbibliotheek, Amsterdam 1997, p185-186)

Één en hetzelfde. Wat David als weldoener, filosoof of zanger (alle drie de woorden komen van Hoffius zelf) dus doet, kan nooit onverenigbaar zijn. Vandaar dat de ‘twee-naturen’-eenheid niet aan de orde kan zijn. Er zit steeds eenzelfde drijvende kracht achter alles wat David doet, gekenmerkt door een zoektocht naar eer, roem en geld. Dat er af en toe ook andere dingen bij komen kijken, zal u zo meteen duidelijk worden…

Lovenswaardig is ook de poging van J. Terra (22 augustus 2007, 1:14). Zoals verwacht zoekt hij of zij het zwakkere punt van mijn redenering op, en verwijt me een gebrek aan contextualisering en historisering. Alleen begaat u, beste J. Terra, net zoals Hoffius de fout om David hier enkel als kunstenaar te zien, en niet als wetenschapper. Zelfs zonder de door u gevraagde contextualisering en historisering blijft mijn these dus overeind, al is de boodschap inderdaad misschien wat banaal.
Belangrijker is echter dat u, onbewust weliswaar, op de kern van mijn volgende betoog uitgekomen bent. U wil meer contextualisering en historisering? Welaan dan.

Want net zoals (bijna) iedereen nog weet waar hij of zij was op dinsdag 11 september 2001, zo weten de meesten onder ons ook nog wel waar zij waren op 13 augustus 1996, de dag waarop Marc Dutroux werd opgepakt, en de wereld er voorgoed anders ging uitzien. Julie en Melissa, An en Eefje, Sabine en Laetitia; hun namen zullen we waarschijnlijk nooit vergeten. Het post-Dutroux-tijdperk was begonnen. Buitenspelen zonder zorgen werd zo goed als onmogelijk, ongeruste ouders patrouilleerden aan de schoolpoorten, en bij elke witte bestelbus die moest remmen sloeg de angst ons om het hart. Onze kinderen werd op het hart gedrukt om nooit met vreemde mensen mee te gaan, er niets van aan te nemen, en er zelfs niet tegen te praten. Dat al deze angsten gegrond bleken, bewezen de gruwelijke feiten met Stacy en Natalie nog, in juni vorig jaar.

Wat vindt u dan, beste J. Terra, van het initiatief van de heer Hasselhoff om net in juni 2006, wanneer het hele land, en zelfs de hele wereld, het drama van Dutroux opnieuw beleeft, om net dan het nummer ‘Jump in my Car’ uit te brengen? Wat vindt u van de boodschap van dit lied? Het einde, waarin hij het meisje weer uit zijn auto probeert te krijgen, is niet meer dan een zielige poging om de boodschap van het lied te verbloemen.

Jump in my car, I wanna ta-ake you home,

Come on and jump in my car, it's too far to walk on your ow-own

No thank you sir-ir

Ah, c'mon,

I'm a trustworthy guy

No thank you sir-ir

Oh little girl I wouldn't tell you no lie

I know your ga-ame

How can you say that, we only just met

You're all the sa-ame

Ooh, she's got me there, but I'll get her yet

I got you then

No you didn't, I was catchin' my breath

And look it's startin' to rain and baby you'll catch your death

Well, I don't know-ow

Ah, come on it costs nothin' to try

And you'll arrive ho-ome nice and dry

Ooh, jump in my car, I wanna ta-ake you home

Jump in my car, it's too far to walk on your ow-own

Jump in my car, I wanna ta-ake you home

C'mon and jump in my car, it's way too far to walk on your ow-own

Well maybe I wi-ill

Ah, that's better now, your talkin' sense

But you best keep still

Well, if you like I'll just put up a fence

No need to get smart

Well alright we'll soon be on our way

We better stop

What for?

Because it's such a long way

Why, where d'you live?

I live down south, it's roughly eighty-four miles

Hey slow down, you must be jokin' there behind that cute smile

Oh, no I'm not

Well, if you're not there's only one thing to say

And what's that?

Get out the car, get on your way

Get out of my car

But you just said that you'd take me home

It's just too far

But there's no way that I can get there alone

I couldn't care less

Maybe I could see you next week

But you look a mess

But look who's talkin', you've got no right to speak

Get out of my car

You told me that you were a really nice guy

Well I aint yeah,

Get out of my car

Get out

Get out of my car

De boodschap lijkt me voor zich te spreken. En wat vindt u, beste J. Terra, in deze context dan van het door u gebruikte citaat uit ‘One and One make Three’?

I can see it in your eyes

A little boy or girl

Will be so welcome in our world

We'll be a family

When one and one make three

Opnieuw wordt de boodschap op het einde wat verdoezeld, maar de essentie van de eerste drie regels lijkt me wel duidelijk te zijn. Eer, roem en geld blijken dus toch niet de totale drijfveer van David te zijn…

Het citaat van Russ Rankin, gepost door Hoffius (20 augustus 2007, 11:01), krijgt op deze manier trouwens wel een zeer wrange nasmaak, zeker als het door Hoffius zelf gebruikt wordt voor het beschrijven van ‘onze gemoedstoestand’…

My pain is the pain of children. My heart is burning with their shame...

Masselthoff

Reacties altijd welkom op http://thehoffzondernaam.blogspot.com/

1x1x1 = 1

2007-08-20T12:49:00.000-07:00

Beste HZN-abonnees,

het is niet onze gewoonte om openlijk te reageren op publicaties op onze blogsite. Een tsunami aan emails, gele briefkaarten en dreigbrieven van HZN-leden dwingt ons hiertoe. We moeten erkennen dat onze relatief prille HZN-blog onder druk staat. Collega-publicist Masselthoff heeft de stok in het hoenderhok gegooid!

Het trinitarische vraagstuk zo gruwelijk geponeerd door Masselthoff verscheurt ons ledenbestand in enerszijds een monofysitische tak en anderszijds de 'homoousios'-school. We proberen dit voor U te duiden:

De 'monofysitische' leden benadrukken dat David én acteur én zanger én filosoof/weldoener zijn in 'één fysieke natuur'.

Dit in tegenstelling tot zij die eerder de 'twee-naturen'-eenheid aanhangen en benadrukken dat David of acteur of zanger of weldoener is. Een wezenlijk onderscheid inderdaad.

Het is zonneklaar dat Masselthoff deze eerste school aanhangt. We verduidelijken dan ook even zijn zwaar david-o-logische publicaties: Aangezien Masselthoff bij 'David als weldoener/filosoof' woorden in de mond legt die 'David in zijn kunstbeleving als zanger' heeft neergepend en gezongen ontstaat er een onverenigbaarheid die bij verschillende leden tot zeer pijnlijke reacties heeft geleid. Met verschillende abonnee-opzeggingen tot gevolg.

Bedenk toch zielsverwanten: tracht in deze twist de polemiek niet op te zoeken maar vind elkaar in de liefde voor het werk van David in al zijn gedaanten. Andere gemeenschappen zijn bij dergelijke ruzies op de klippen gelopen en verschillende kleden gescheurd maar MET DE MORELE AUTORITEIT DIE WIJ, HOFFIUS, ALS STICHTER-VOORZITTER BIJ DE LEDEN HEBBEN, ZULLEN WIJ STRIJDEN VOOR

DE EENHEID VAN HZN !

Hoffius, één voor HZN, HZN voor één.

David en zijn rol in de moderne wiskunde

2007-08-19T07:48:00.000-07:00

Collegae,

Op een avond in het jaar 1637, schreef Pierre de Fermat de volgende woorden neer:

Cubum autem in duos cubos, aut quadratoquadratum in duos quadratoquadratos, et generaliter nullam in infinitum ultra quadratum potestatem in duos eiusdem nominis fas est dividere cuius rei demonstrationem mirabilem sane detexi. Hanc marginis exiguitas non caperet.

Vrij vertaald geeft dat:

Als n (natuurlijk getal, uitgezonderd 0), groter is dan 2, dan zijn er geen oplossingen voor $x n + y n = z n$ (denk aan de stelling van Pythagoras). Zoals in het citaat gezegd wordt, had hij hier ook een spectaculair bewijs voor, dat hij echter niet gaf, omdat, zo schreef hij in de kantlijn, het te veel ruimte zou innemen.

Eeuwenlang was dit één van de grootste raadselen uit de wiskunde. De grootste koppen uit de wiskunde probeerden het bewijs te vinden, maar niemand slaagde. Tot Andrew Wiles (1953), een wiskundedocent in Cambridge, die al van kindsbeen af gefascineerd was door het raadsel. De stelling werd zijn levenswerk, en op 23 juni 1993 deed hij wat niemand nog mogelijk achtte: op een lezing in Cambridge poneerde hij zijn bewijs. Helaas was er een fout ingeslopen, en het duurde nog tot 1995 vooraleer de wiskundige gemeenschap zijn verbeterde bewijs aanvaardde. Het raadsel was nu definitief opgelost. (Voor verdere details verwijs ik trouwens graag naar het schitterende boek ‘Het Laatste Raadsel van Fermat’, door Simon Singh, De Arbeiderspers)

Waarom vertel ik u dit nu? Ik had u net zo goed het levensverhaal en de ontdekkingen van een andere wetenschapper kunnen geven, maar mijn punt is dit. Stel, puur hypothetisch, dat iemand als Andrew Wiles geconfronteerd wordt met een lied van David Hasselhoff. Vrijwillig gaat een wetenschapper, of zelfs een intellectueel, natuurlijk niet naar dergelijke muziek luisteren (tenzij hij een kritische stem wil zijn op een door idolatrie gedreven blog), maar hij kan er altijd onvrijwillig aan bloot gesteld worden (winkelcentra, etc.). En stel u nu eens voor dat zo iemand plots te maken krijgt met het nummer ‘One and One make Three’. Stel u voor dat Andrew Wiles, druk denkende over zijn bewijs, opeens hoort dat 1 + 1 = 3? En deze nieuw verworven wijsheid, wie weet zelfs onbewust, meeneemt in zijn bewijs voor het raadsel van Fermat, waardoor zijn moment de gloire, zijn lezing op Cambridge, tot een nachtmerrie verwordt? Het nummer dateert van 1990, toen Wiles nog druk bezig was met zijn levenswerk, dus waarom niet?

Zeg ik nu dat David Hasselhoff schuld had aan het eerste, foute, bewijs van Andrew Wiles? Nee. Maar ik zeg wel dat het kan. En alleen al om die reden vind ik het onverantwoord dat iemand zulke onwaarheden mag verkondigen, en dat hij daarbij nog gesteund wordt door anderen, zodat zijn onwaarheden een nog groter publiek bereiken. Hoe langer David Hasselhoff hiermee door mag gaan, hoe meer slachtoffers hij kan maken…

Masselthoff

(Anti)held?

2007-08-16T02:09:00.001-07:00

Collegae,

Vandaag zou ik het, in mijn eerste post, willen hebben over onze perceptie van de moderne cinema, en zelfs van de moderne beeldvorming. Elk van ons kijkt wel eens naar een foto of een film, en telkens opnieuw staan we met verstomming geslagen over wat de nieuwste technieken weer mogelijk maken. Iedereen en alles kan tot leven komen, en iedereen en alles kan ook alles.
Wat echter al te vaak vergeten wordt, of gewoonweg niet geweten is, is dat slechts één persoon de credits mag en moet krijgen voor deze technologische hoogstandjes. Slechts één persoon ligt aan de basis hiervan, en u kan al raden wie: uw aller David Hasselhoff. Met zijn clip bij ‘Hooked on a Feeling’ (1999), die hij trouwens, en dat kan ik niet genoeg benadrukken, volledig zelf gemaakt heeft, legde hij de basis voor al die uren van vertier en ongeloof. De clip kan u overigens, mocht u hem nog nooit aanschouwd mogen hebben, terugvinden op http://nl.youtube.com/watch?v=PJQVlVHsFF8, en is voor de wereld-geschiedenis zo mogelijk nog belangrijker dan de tekst van zijn nummer ‘Looking for Freedom’.

Wist u immers dat de kaskraker ‘The Matrix’ de mosterd is gaan halen bij deze clip? Bewijs hiervoor zijn bijvoorbeeld de sequenties 00:13 – 00:20, 01:06 – 01:19 en 01:55 – 02:06. Ook zijn opvolger, ‘The Matrix Reloaded’, ontleent zijn bekendste beeld aan deze clip, zoals te zien in sequentie 00:28 – 00:31. En wat te denken van ‘The Passion of the Christ’? De nederdaling der Engelen, ook aanwezig in de betreffende bestseller, wordt hier op zo’n almachtige manier uitgewerkt in sequenties 00:33 – 00:35 en 01:06 – 01:19, dat Mel Gibson deze passage gewoon niet opgenomen heeft in zijn film! En denkt u even aan een niet onaardig uitziende, ietwat Venetiaans blonde Britse actrice, en bekijk dan de sequentie 01:26 – 01:40. Titanic, inderdaad! En wat bijvoorbeeld met sequenties 01:40 – 01:55, die toch duidelijk de beginscène weergeven uit ‘Hot Shots’, met Charlie Sheen? (Mocht u hier trouwens een chronologisch probleem vermoeden, onthou dan dat de clip weliswaar in 1999 uitgebracht werd, maar dat David al jaren op deze ideeën liep te broeden, en een erg goede vriend was van Charlie.) Als laatste voorbeeld, en om aan te tonen dat dit niet allemaal een ver-van-mijn-bed-show is, nog sequentie 00:45 – 00:52. ‘Toast Kannibaal’, inderdaad! De lijst met voorbeelden kan natuurlijk nog uitgebreid worden, en is volgens mij zelfs stof tot een heel boek. Dat zou ons op dit moment echter wat te ver brengen…

Want nu, na al wat ik u verteld heb, kom ik tot de kern van mijn betoog, geformuleerd in een vraag. Moeten we David hier dankbaar voor zijn? Waren we niet beter afgeweest zonder de invloed die ‘Hooked on a Feeling’ teweeg heeft gebracht? Heel de balans tussen realiteit en fictie is vervormd, wat afgelopen week nog maar eens pijnlijk duidelijk werd in de Noordpoolsaga, met het gebruik van beelden uit ‘Titanic’ (hiervoor verwijs ik u graag naar http://www.wordblog.co.uk/2007/08/11/titanic-mistake). Zou de maatschappij er niet helemaal anders uitzien, ja, zelfs beter? Zouden wij persoonlijk niet meer tijd vrij maken voor het lezen van Flaubert of Joyce? En waren we, ook op cinematisch gebied, zoveel slechter af vóór ‘Hooked on a Feeling’? Waren emoties toen niet, in tegenstelling tot nu, echt? Wie heeft er niet geweend toen ET Elliott moest verlaten? Wie had er geen schrik van de killer rabbit of Caerbannog? En Luke heeft zijn vader toch ook op de oude manier teruggevonden?

Waren die drieëneenhalve minuut het dus allemaal wel waard?

Masselthoff

Expeditie in het Osmaanse Rijk / Contact met Vlaamse artiesten!

2007-08-15T01:44:00.000-07:00

Beste leden,

in alle wedstrijdwoede zijn we vergeten u verslag uit te brengen van onze expeditie naar de Anatolische wereld. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat deze ontwikkelingsreis, aangevat met rasecht missionarisch enthousiasme, in eerste instantie een ontnuchterende ervaring leek te worden. De Osmaanse medemens, die ik interpeleerde over het bestaan en de visie van David Hasselhoff, leek het gesprek steeds weer op dwangneurotische wijze in de richting van een zekere Atahoff te sturen. Toen ik als straatschreeuwer opereerde in Antalya leek een enkeling eindelijk verstaan te hebben op wie ik doelde: hij trok me aan de mouw, stelde me gerust door zijn Oostendse - maar ook Genkse - origine te openbaren en voerde me in zijn bazaar binnen, alwaar hij me een uitzonderlijke aanbieding zou kunnen presenteren: een unieke "autograph" van onze held. Door de woorden van deze mercantiele sultan en de zuiderse zon verblind ging ik - zonder ook maar een lyra van de duizelingwekkende prijs af te krijgen - op zijn aanbod in om in mijn hotelkamer later te ontdekken dat de foto helemaal geen representatie van David was maar wel van een of andere malafide B-acteur.

Mij bedrogen voelend in mijn onschuld trok ik naar de riviera om mij er door een stevige zeebries te laten verkwikken en er met de verrekijker de imposante kusttweedekkers te aanschouwen. Ik leek er mij op laffe manier al bij neergelegd te hebben dat hier geen Hoff-materiaal te rapen was, tot ik geraakt werd door onderstaande beelden.

Het plaatje klopte: het blanke Malibu-strand, wulps bruingebruind reddend personeel in actie, een observatiepier met nationale vlag getooid. Door dit optreden van enkele inboorlingen drong de kern van onze missie tot me door: de Baywatch-boodschap is een universele, die het particuliere personeel van de reeks overstijgt en mensen over de hele wereld tot altruïstisch engagement blijft aanzetten.

Ik besloot echter - in samenspraak met mijn collega-opperapostel -, deze boodschap van grenzeloze liefde vooreerst in ons verzuurd Vlaanderenland te verspreiden. En zo traden we de voorbije dagen in contact met enkele vooraanstaande Vlaamse artiesten die ontegensprekelijk in de voetsporen van David treden. Zo kwam er bij voorbeeld een intens emailverkeer met Jacky Lafon tot stand, die in de levensweg van David de kracht vond om ondanks laster en eerroof door te zetten en mensen van heinde en verre vertier en amusement te brengen (http://www.jackylafon.be/index.htm). Mag ik langs deze weg Jacky en Margriet ook veel succes wensen met hun familiefeest door en voor vrouwen. Het wordt zeker een mooie zomer met Hermans en Lafon!
In tegenstelling tot Jacky, die onze correspondentie liever ongepubliceerd houdt, mag ik mijn briefwisseling met David Cantré van het onvolprezen Good Shape wel openbaar maken. In het gastenboek op zijn homepage (http://www.davidcantre.be/) kan u zien dat we op 13.08.2007 de dialoog met David - over de afkomst van deze naam bestaat trouwens geen twijfel - aangingen:

Wij, leden van de forum "The Hoff zonder Naam" - gewijd aan een van de iconen van de Westerse cultuurgeschiedenis, David Hasselhoff - hebben zopas je prachtige geëngageerde nummer "The Answer on Your Message" tegen terrorisme en geweld ontdekt. Het is lovenswaardig hoe u met uw muziek mensen wil samenbrengen - "zonder haat en venijn"; u stapt daardoor in de voetsporen van The Hoff, die met zijn hit "Looking for freedom" tot het neerhalen van de Berlijnse Muur aanzette. We wensen u dan ook een ongelooflijke comeback toe en hopen ook nog steeds op een reünie van ons aller "Good Shape"!
Hoffelijke groeten,
het schrijverscollectief hoffius (http://thehoffzondernaam.blogspot.com/)

(Onze dank gaat trouwens uit naar Jan L., lid van deze werkgroep, die ons de clip van "The Answer on Your Message" doorstuurde: http://www.youtube.com/watch?v=ohprliF3exU)

U weze gegroet,
Maniacs in Love

De eerste vakantiefoto inzendingen stromen binnen...

2007-08-13T23:24:00.001-07:00

Kameraden,

Na een strenge selectie hebben wij reeds twee foto's uitgekozen voor de grote vakantiefotowedstrijd!

Ziehier foto nr. 1 getiteld: 'Mitch met drenkelingen'. Als we de fan mogen geloven die deze foto genomen heeft dan verrichtte David kort hierna nog een wonder met vissen en broden...

Bij Foto nr. 2 luidt het onderschrift: 'Mike "Newmie" Newman in actie'. U ziet hier niet de acteur Michael Newman maar iemand die het personage Newmie (te herkennen aan de snor) uit Baywatch neerzet tijdens de coördinatie van een reddingsactie.

Zoals U merkt, houden wij ons zelfs bij een lichtvoetige vakantiewedstrijd aan de hoogste kwaliteitsnormen. Dus zoals David zo vaak zegt: 'Hic poghe omt hoghe'!

Onze mailbox is terug opgeruimd zodat er plaats is om opnieuw honderden foto's te ontvangen!

May the Hoff be with you,

hoffius.

WEDSTRIJDJE !!!

2007-08-08T11:33:00.000-07:00

Talrijke vrienden van heide en verre,

Zoals U bij de reactie op onderstaande dienstmedeling kan lezen kent ons succes geen grenzen. Ook dat van David kent geen grenzen. Dat blijkt duidelijk uit de bijgevoegde foto. Ter contuextaliseringsgewijs: David is tijdens de vakantieperiode op bezoek geweest bij een Duitse kolonie in Argentinië. Aangezien David in zijn hart ook een Duitse emigrant is, ligt deze groep hem zeer dicht aan het hart. Vandaar dat hij voor onze oppervlakkige West-Europese blik een volkomen foute houding aanneemt, echter in de omgeving van Buenos Aires bestelt men alzo: Zwei Halbes!

Graag herinneren wij U aan de wedstrijd die, jedoch gelanceerd door onze beminnelijke collega-publicist 'Shauni&EddieForever', de volledige steun geniet van wij, Hoffius, en 'Colonel Barnaby': de VAKANTIEFOTO.

Hierbij herhalen wij kort de opdracht:

Stuur ons voor 1 september 2007 uw zelfgemaakte variant op de heldendaden van Mitch en Pamela op. Om degenen die, zoals ondergetekende, de zomer eerder zwoegend op voetnoten dan luierend op luchtmatrassen zullen moeten doorbrengen, niet te discrimineren, komen natuurlijk ook in aanmerking: odes aan de zwaar miskende video 'Jump in my car' (ter herinnering: http://www.youtube.com/watch?v=pgX-hiQdfFw), aan Hannibal en zijn vriendjes, enzovoort.
De winnaar wacht eeuwige verafhoffing! Wie durft deze beproeving te doorstaan? Wie waagt deze sprong in het diepe? Gedenk toch immers, beminde hoffianen, dat het alziende oog van de Hoff steeds over de golven waakt...

U hebt nog allen 23 dagen om uw foto op te sturen naar het vertrouwde adres: thehoffzondernaam@skynet.be

Moge the hoffiest winnen!

Dienstmededeling

2007-08-01T12:08:00.000-07:00

Beste vrienden van het lovenswaardige Hoff-genootschap,

met schaamte beken ik u dat ons project reeds enige dagen op een lager pitje staat, maar ik kan u meedelen dat het schrijverscollectief een tweede adem hervinden zal en daarvoor op excursie trekt. Beide pentrekkers - die zich overigens na hun trip zullen kenbaar maken - zullen onze blijde boodschap namelijk op andere continenten verspreiden. Zo trek ikzelf bij voorbeeld voor enige dagen naar Klein-Azië alwaar de Hoff-receptie nog geen reuzevaart genomen heeft. Over onze avonturen in deze nog te messianiserende "hearts of darkness" zullen we weldra verslag uitbrengen.

Om uw ontgoocheling over deze tijdelijke frequentieverlaging te overwinnen stuur ik u graag door naar volgende tijdsverslijter:
http://www.great-tv-shows.com/knightrider/game/

Mag ik er u ook op wijzen dat onze hooggeëerde medebeheerders Shauni&EddieForever en Colonel Barneby hun apostolische taak in Vlaanderen en omstreken zullen blijven waarnemen en dus volledig ter uwer beschikking en die van The God among Men zullen staan.

Hoff zegen u,
Hoff bewaar u
en
Hoff ziens
Hoffius

True courage is not the brutal force of vulgar heroes, but the firm resolve of virtue and reason.

2007-07-23T12:07:00.000-07:00

Talrijke vrienden,

graag houden we met deze titel een oude traditie in ere: levenswijsheden. Het bovenstaande citaat is niet van David maar van Witheet. Het thema voor vanavond is helden (oftewel heroes).

Graag plaatsen we vandaag een echte held in de schijnwerpers: Sgt. Garner Ellerbee. Deze Afro-Amerikaan genaamd: Gregory Allen-Williams is een true American heroe.

We hebben dan ook alles in het werk gesteld om hem aan een kritisch diepte-interview te onderwerpen:

HOFFIUS: “Gregory Alan Williams is perhaps best known for his role on the TV show Baywatch, where he plays Sergeant Elerbee. But, he’s also a Shakespearian trained actor and served in the Marine Corps. He’s also a real-life hero, having saved the life of a man in the LA Riot. And, he has recently written his memoirs titled “A Gathering of Heroes.” Mr. Williams, I’d like to present you, on behalf of the Heroes in Training Program, with the picture of the previously interviewed cast of Baywatch, David Charvet and Nicole Eggert.”

GAW: “Grand.”

HOFFIUS: : “And here are the certificates and hero cards to go with them.”

GAW: “Thank you very much.”

HOFFIUS: “The first question I’d like to ask you, in keeping in the vein of heroism, I know as we’ve interviewed different people through the course of this program, what comes up often is that the real heroes are parents, and especially single parents. I know that you were raised by a single mother. Can you give me your thoughts on parents as heroes?”

GAW: “Well, I think that heroism can often be defined as a commitment to others long term…long, steady and constant. And, I think parenting requires that kind of heroism.”

GAW: “We often think of heroes as being extraordinary people, people who accomplish great feats. But, when you consider paying the rent or the mortgage on a regular basis, keeping groceries in the refrigerator, keeping the utilities on, the gas and the lights and so on and so forth, putting bandages on wounds, putting love and kind words on hurts of the heart, those are ongoing commitments and I think that that is heroism. And, I think if we look at our parents, we will find heroism very very close to home.

HOFFIUS: “Can you tell me a little bit about the events in the LA Riots, tell me what happened?

GAW: “Well, I was in the intersection of Florence and Normandy in hopes of being a voice of reason with those few individuals there who were committing acts of violence against strangers, but, strangers who were human beings and fellow Americans. When I arrived, a brown Ford Bronco pulled into the intersection and debris struck the vehicle from almost every corner. The driver stops, people ran out to the vehicle and began beating the driver inside.”

GAW: “The driver turned out to be a Japanese-American named Tatao Hurata. I was standing on the southwest corner. As he slumped forward unconscious, I moved into the crowd and was able to get him out of the truck. As I pulled him from the truck, I was joined by a Mexican-American law student named Jorge Gonzalez who moved to intervene on our behalf, to help us out.”

(Mr. GAW becomes emotional and takes a few deep breaths.)

GAW: “And, he was struck and knocked to the ground and kicked and beaten. His assault - I should say, his intervention, served as a diversion and I believe the folks that struck him were about to strike myself and Mr. Hurata again.”

GAW: “So I was able to get Mr. Hurata down the street where other neighbors in the neighborhood intervened and summoned a passing police cruiser and brought a paper towel to wipe his wounds and asked me to set him down on their grass. And, folks came along and asked if they could take him to the hospital. And finally he was taken to the hospital by an African-American man in a van. And, at that point, he was bleeding from – I believe it was his left ear. And, that single entity was hurt very badly and had it not been for that man that took him to the hospital, Mr. Hurata may well have died.”

(After a deep sigh, Mr. GAW keeps silent for a few moments...)

HOFFIUS: “Saving that man’s life, I’m sure everyone agrees, is certainly a heroic act and makes you a hero. But, when we talked earlier, you said a few things that I thought were very interesting. You said that was your responsibility to act like that. And you also said that it was a selfish thing.”

GAW: “No question. We ask that proverbial question, ‘Am I my brother’s keeper?’ ‘What is my responsibility to another human being?’ Dr. King told us that we are tied in a single garment of destiny and whatever affects one directly affects one indirectly.”

GAW: “Mr. King quoted another writer saying, ‘Never seem to know for whom the bell tolls. It tolls for thee.’ Some folks talk about karma. Other folks say, ‘What goes around, comes around.’ Some folks say, ‘You reap what you sow.”’ In every culture, there is some sort of saying that suggests that you get back what you put out.”

GAW: : “If that is so, then it is in my best interests to look out for my neighbor. As Americans, we have throughout our lives, taken a pledge to preserve liberty and justice for all. The day Mr. Hurata was beaten, his liberty was stolen…liberty in this instance defined as security of person, the right to go to and from one place to another unmolested, unafraid, and so on.”

GAW: : “It is then as an American, I’ve taken the pledge, made the oath, that I would preserve liberty and justice for all. It is then my responsibility as an American to do that when I can and wherever I can. The promise of Democracy is fulfilled person to person. The principles of the Constitution are honored person to person. And, so is the Bill of Rights. If I wish to demand justice, then I must be willing to preserve justice.”

HOFFIUS: “So, does it all come back to the Golden Rule?

GAW: “Yes, and that’s why it’s golden, because it is universal. ‘Do unto others as you would have them.’ Certainly, were I in a vehicle at an intersection being beaten, I would have others do unto me as I did unto Mr. Hurata. I would have someone – if it was in my power to mesmerize someone to come rescue me – I would do that. I would want that. I would need that. I would require that. So then, with Mr. Hurata, I did unto him what I would have others do unto me.”

HOFFIUS: “Isn’t that just one of the greatest parts of human nature, though, that we are willing to help?”

GAW: “It is one of the parts of our nature. Our natures are varied. We are as capable of great acts of compassion as we are horrible acts of intolerance and of course indifference.”

HOFFIUS: “If we look for perfect heroes, we will always be disillusioned, won’t we?

GAW: : “There will be no heroes! If perfection is a requisite for heroism, there are no, there will be, there are no heroes. It is often, however, a person’s flaws that inspire. As I mentioned, if a person, if a man or a woman can achieve great things and by great we mean… remember that consistent, steadfast kind of commitment to purpose and to our own lives and to the lives of others. If we can maintain that, even in the face of our fear and our anger and our shortsightedness, then we are, we are truly heroes.”

HOFFIUS: “Do you think of yourself as a hero?"

GAW: : “No. Yesterday’s scores will not win today’s ballgames. If the Padres go out and win on Tuesday and they’ve got a game on Thursday, and when they hit the field, they say, ‘Well, you know what, folks, we won Tuesday so…’The fans will say, but today is Thursday, you see.”

HOFFIUS: “Okay. Mr. Williams, thank you very much for meeting with us.”

GAW: "Thank you."

NASCHRIFT:

Met gevaar voor eigen leven gooit deze man zijn leven in de strijd om een Japanner te redden. Een held inderdaad! Eens te meer wordt een profetie van David bevestigd:

------Baywatch has enriched and, in many ways, helped save lives.------

Bezin Uzelf!

Uw toegenegen Hoffius.

The hoff aan het hof

2007-07-19T12:15:00.001-07:00

Beste royaltywatchers,

Nu Kim, Brian en de zwoele zomertemperaturen weer tal van trouwlustige koppels tot inspiratiebron dienen, is het tijdstip aangebroken om even stil te staan bij een cruciale fase in het liefdesleven van ons aller adonis.

Wist u immers dat The Hoff, geheel en al uit respect voor de huwelijkse trouw, niet is ingegaan op de onomwonden avances van een van de begeerlijkste vrouwen ter aarde?

De nacht had nochtans kunnen uitmonden in de vermenging van het DNA van de twee grootste iconen van de twintigste-eeuwse volksverbeelding!

Houd de doos Kleenex alvast binnen handbereik voor dit hartverscheurende relaas van de onmogelijke liefde tussen David en Di....

David Hasselhoff has claimed the late Princess Diana wanted to bed him.

The former 'Baywatch' star boasted last night (12.09.06) that the princess was "smitten" with him and "sparks" flew between them when they met in 1993.
Hasselhoff, 54, recently divorced his wife Pamela Bach, 43, and insists that he and Princess Diana, who tragically died in a 1997 Paris car crash, would have slept together "if circumstances had been different".

The actor claims when the pair met at a charity event in London, Diana, who was married to Prince Charles at the time, joked to him: "You look much better with your clothes on" to which Hasselhoff replied: "Well Ma'am, so do you."

At the launch of his new autobiography 'Making Waves', the former 'Knight Rider' star said: "I felt like she was a little girl caught up in this whirlwind".

"She was smitten with me since I was so tall. I was smitten with her since she was so tall. But she was married and so was I. I probably would have gone after her if circumstances had been different. In the end, I just wanted to be a friend and to hang out with her."

(Bron: http://www.femalefirst.co.uk/celebrity/David+Hasselhoff-11606.html)

!!!Docu "The Life after Baywatch" (Vitaya, Zat. 22u10)!!!

2007-07-14T06:46:00.000-07:00

Leden van de denktank,

een uiterst belangrijke boodschap, die ik kort houd opdat ze u niet zou ontgaan. Vanavond programmeert Vitaya om 22u10 de controversiële documentaire over "Het leven na Baywatch". Uit de aankondiging en samenvatting van deze aflevering van "Beroemd of Berucht" die u hieronder kan lezen blijkt al het huichelachtige opzet van de makers om roet in het eten van de hechte Baywatch-familie te gooien.

"Het leven na Baywatch

David Hasselhoff was een man met een plan. Hij kwam op het lumineuze idee om enkele rondborstige dames een strand op en af te laten hollen. Een lust voor het oog, zeker in slow motion. Baywatch werd het lievelingsprogramma van de man met een stevige dosis testosteron. Maar ook de vrouwen keken stiekem mee om te gluren naar Hasselhoffs brede bast. Eind jaren negentig hadden de kijkers genoeg bloot gezien en Baywatch verdronk. De serie werd stopgezet. Sommige acteurs verdronken in de alcohol en drugs of deden rare dingen met hun echtgenoot. Het leven na Baywatch."

Vele vragen roept dit abstract op:
wie viseert men? Doelt men met drugs en alcohol op de Master himself of scheert men door de betreurenswaardige cocaïneexcessen van Yasmine Bleeth iedereen over dezelfde kam? Bij de weg: schakel aub jullie kijkbakken uit als men andermaal Yasmines pijnlijke verleden oprakelt en over het hoofd ziet hoe ze zich sinds haar verblijf in de Promises rehabilitation clinic volledig herpakt heeft, waarvan trouwens ook haar befaamde artikel "Back From my Drugs Hell" getuigenis aflegt.

Waarom steeds weer die focus op het blote en het platvloers-banale en niet op de uitgebalanceerde en subtiel opgebouwde plots van deze serie die ook een kritische meerwaardezoeker meer dan boeien kan? Kan mij trouwens iemand één ontblote borst of vulva in de gehele reeks - en zelfs in de spin-offs Baywatch Nights en Baywatch Hawaii - signaleren? En wat bedoelt men juist met "rare dingen" tussen echtgenoten?

Allemaal vragen waar ik samen met jullie vanavond hoop een antwoord op te vernemen. Ter voorbereiding
1) zend ik u graag volgend reclamespotje
http://www.thebiographychannel.co.uk/biography_story/1483:1685/1/Life_After_Baywatch.htm
2) verwijs ik u graag door naar de homepage van het programma dat we steeds door dik en dun zullen verdedigen. U kan er ondermeer de complete cast, die doorheen al die jaren ons televisiescherm kleurde, overschouwen.
http://www.baywatch.com/

In Hoff we trust
het kijkerscollectief Hoffius

Wedstrijdje

2007-07-12T14:29:00.000-07:00

Waarde medehoffianen,

Ongetwijfeld kwam het ook u reeds ter ore dat er op deze door cynisme aangetaste aardkloot bewoners ronddwalen die hun geloof in de ene en ware Hoff niet openlijk durven te belijden. Deze slachtoffers van de inquisitie van links intellectuelen en politiek correcten zien zich genoodzaakt voor hun geloofsbeleving een toevlucht te zoeken in wat ooit door een voorloper van deze beweging voortreffelijk omschreven werd als 'een werk dat een bekend, ernstig voorbeeld [...] belachelijk maakt door typische kenmerken ervan spottenderwijs (b.v. door hyperbolisering) na te bootsen' (LvLT 1998, p. 327). Die verdwaalde zielen, die het schild van de ironie nog niet hebben afgeworpen om zich ten volle open te stellen voor de goedheid van de Hoff, hernemen weliswaar de sacramenten en rituelen van het Hoffianisme, doch hollen ze uit tot lege en mechanische handelingen.

Dergelijke parodieën bevlekken tegenwoordig het Walhalla van de ware Hoffianen:

Een variant met vrouwelijke heldinnen en onvoorstelbare achtergrondmuziek:
http://youtube.com/watch?v=v6-bVjMd6cQ&mode=related&search=

Een hilarische en briljante stadsvariant:
http://youtube.com/watch?v=6iH_jJvkEXw&mode=related&search=

Nog een stedelijke variant, nu met een kritische ondertoon
http://youtube.com/watch?v=w6XZuObvyrk&mode=related&search=

Een strandversie met een fiets en een paar krukken in de hoofdrol:
http://youtube.com/watch?v=UJp_2Lnfaak

De suburbian versie met een tragisch einde en een walgelijke aftiteling:
http://youtube.com/watch?v=NO_5OCMhIBs

Een Noorse versie met een wel zeer bizar einde:
http://youtube.com/watch?v=VGx_L72vT-8

De dierenversie van Davids dronken nacht:
http://youtube.com/watch?v=VcEqSL608U8

De poppenversie daarvan:
http://youtube.com/watch?v=pUWkySpoEC8&mode=related&search=

Of de XXL-versie, niet geschikt voor gevoelige kijkers:
http://youtube.com/watch?v=5z2yDf8IO8E

Omdat de Hoffiaanse gemeenschap zich ertoe engageert deze verloren schapen weer op het rechte pad te brengen dat hen terug zal voeren naar de enige echte Hoff van Eden,

Omdat de Hoffiaanse gemeenschap, ondanks haar fundamentalistische ingesteldheid, in de geest van de oecumenische beweging wenst te streven naar verzoening tussen de vereerders van de Hoff,

Omdat we de humor van de iconografie verkiezen boven de gevaren van het iconoclasme,

dagen we alle Hoffianen uit tot de volgende beproeving:

Verjaagt het Belgische zomerweer ook u naar zonovergoten stranden? Vergeet dan de Hoff niet bij het fotograferen of filmen van uw vakantiegenoegens. Stuur ons voor 1 september 2007 uw zelfgemaakte variant op de heldendaden van Mitch en Pamela op. Om degenen die, zoals ondergetekende, de zomer eerder zwoegend op voetnoten dan luierend op luchtmatrassen zullen moeten doorbrengen, niet te discrimineren, komen natuurlijk ook in aanmerking: odes aan de zwaar miskende video 'Jump in my car' (ter herinnering: http://www.youtube.com/watch?v=pgX-hiQdfFw), aan Hannibal en zijn vriendjes, enzovoort.

De winnaar wacht eeuwige verafhoffing! Wie durft deze beproeving te doorstaan? Wie waagt deze sprong in het diepe? Gedenk toch immers, beminde hoffianen, dat het alziende oog van de Hoff steeds over de golven waakt...

Zalig zij die geloven zonder te zien.

2007-07-10T12:28:00.000-07:00

Beste Hasselaren,

Zoals U wellicht weet, is de waarheid één en ondeelbaar. Wij, Hoffius, weten dat andere meningen hierover getuigen van postmodern gezever. Er is slechts één juiste, historisch correcte ware geschiedenis. En bijna altijd komt het bewijsmateriaal daarvoor gewoon aangewaaid als je je ogen opent.

Het betreft hier de historische rol van de geëngageerde popmuziek. Met name de rol van de Amerikaanse Homo Universalis David Hasselhoff. In eigen land blijft hij een miskend zanger. Zijn albums worden vaak zelfs niet uitgebracht in de VS. Slechts in Duitsland halen ze steevast de hogere regionen van de hitparades.

Zo bracht hij in 1988 het album 'Looking for Freedom' uit. Hieronder de volledige tekst van het titelnummer :

One morning in june some twenty years ago
I was born a rich man’s son
I had everything that money could buy
But freedom - I had none

I’ve been lookin’ for freedom
I’ve been lookin’ so long
I’ve been lookin’ for freedom
Still the search goes on
I’ve been lookin’ for freedom
Since I left my home town
I’ve been lookin’ for freedom
Still it can’t be found

I headed down the track, my baggage on my back
I left the city far behind
Walkin’ down the road, with my heavy load
Tryin’ to find some peace of mind
Father said you’ll be sorry, son,
If you leave your home this way
And when you realize the freedom money buys
You’ll come running home some day

I paid a lotta dues, had plenty to lose
Travelling across the land
Worked on a farm, got some muscle in my arm
But still I’m not a self-made man
I’ll be on the run for many years to come
I’ll be searching door to door
But, given some time, some day I’m gonna find
The freedom I’ve been searchin’ for.

Inderdaad poëzie zoals die in HEEL het land van Goethe en Schiller geapprecieerd wordt. De eerste strofe verwijst naar de geboorte van David Hasselhoff in juni 1952. ('The Hoff' is hier een beetje onduidelijk over zijn leeftijd om andere mannen niet te choqueren met zijn uitzonderlijk gezonde en potente uitstraling. Laat dat duidelijk zijn !) Ongeveer twee weken voor zijn geboorte grijpt de definitieve opdeling van Duitsland plaats nadat de Westerse bezetters van Duitsland een voorstel van Stalin verworpen hebben. Een interventie van bovenaf kan hier moeilijk geloochend worden.

De tweede strofe is het refrein en is meteen ook het meest opjuttende, revolutionaire deel die heel de essentie van zijn vrijheidsdenken weergeeft. Deze regels zijn voor Duitsland wat de Stomme van Portici voor België is!

In de derde strofe voorspelt hij het sceptiscisme waarmee hij geconfronteerd zal worden na zijn grootste verwezenlijking. M. a. w. 'zalig zij die geloven zonder te zien'.

In de vierde strofe bevestigt hij zijn engagement tegenover het Duitse volk. Meer bepaald tegenover heel het Duitse volk zoals blijkt uit de woorden 'travelling accros the land'! In plaats van 'country' gebruikt hij hier 'land' een verwijzing naar Deutschland maar dat had u al begrepen.

Het verdere verloop van de geschiedenis kent U : tijdens 1989 neemt de volksvlucht uit de DDR toe. En dan tijdens die noodlottige persconferentie in november 1989 verspreekt de woordvoerder van de DDR-staatsraad zich en .... Helmut Kohl wordt de held van de natie en zijn vrouw pleegt wat later zelfmoord.

En David Hasselhoff wordt een gevierd acteur en zal nog vele muzikale successen boeken. Maar zijn rol als baken in de duisternis, roerganger, architect van die Wende..... allemaal weggeMOFfeld.

Over de perverse rol van de linkse media, en die van crypto-nazi G.Grass hierin zullen we nog wel eens publiceren maar voorlopig laten we het hierbij. Wij kunnen U al aankondigen dat onze volgene bijdrage een doorgedreven studie van de relatie tussen de verwekking van David en de Stalin-nota zal zijn en hoe we daarmee Oskar Lafontaine en die Linke zullen ontmaskeren als een recuperatiepoging van linkse mei 68-ers (inderdaad de slechtste mei van heel de 21e eeuw!).

Wees gegroet,

Hoffius.

Creatief met Hoff

2007-07-07T14:14:00.000-07:00

Dag allemaal,

net voor het slapengaan op een intense dag als deze, een dag van idealisme (Live Earth), van sportieve spanningen in de angelsaksische wereld en van golven van huwelijken en nahuwelijken functioneert de ontmoeting met onze geestelijke vader als een ware tranquilizer. Om uw gevoelige hersenkronkels niet te overspannen schenk ik u op dit late uur echter geen normale kost, i.e. diepgaande spirituele beschouwingen over het leven en werk van de meester, maar wel enkele lichte versnaperingen. Zo stuurde the Hoff zelf enkele knotsgekke multimediale items de wereld in opdat de mens de wereld al spelend zou leren verkennen. Hierbij voor elk wat wils:

Voor de vrouwen - vooral diegenen, die graag aan haartjes zitten te pulken of gladde, strakke huiden verkiezen:
http://www.waxhoff.com/

Voor mannen die lijf en leden inzetten ter bescherming van de medemens:
http://edel.antsoft.de/hasselhoff/

Voor nostalgici:
http://members.iinet.net.au/~l_ross/pachoff/pachoff.html

Voor actiongamers en liefhebbers van science-fiction:
http://members.iinet.net.au/~l_ross/pachoff/invaders.html

Voor geschoolde behendigen:
http://members.iinet.net.au/~l_ross/pachoff/hoffer.html

Maar mag ik er u op wijzen dat al deze multimedialiteiten met mate genuttigd dienen te worden. Wees onze leermeester immers zelf niet op de gevaarlijke en duistere kant van het spel. Waarschijnlijk herinnert u zich allen nog de apotheose van de musical die we onlangs allen tezamen in New York bezochten - "Jekyll and Hyde".

U weet waarschijnlijk wel dat ik doel op het nummer "Dangerous Game", maar ter herinnering en herbeleving (en kennismaking voor de ongelukkige afwezigen op onze trip naar Broadway) post ik hier graag het - door een lid met een camera ingezonden - fragment, waarin zowel de muzikale als de theatraal-identificatorische capaciteiten van David volledig tot uiting komen.

http://www.youtube.com/watch?v=05x3Tb5o4X8

Opdat u dit videofragment beter zou kunnen volgen, maar ook beter van die subtiele chiastische constructies, alliteratieve wendingen en schizofrene state of mind zou kunnen genieten, geef ik u ook graag de slotdialogen van dit prachtig tafereel mee.

[Hyde & Lucy]
It's a dangerous game !

No one speaks-
Not one word-
But what words are in our eyes

(Alternately)
Silence speaks-
Loud and clear-

All the words we (don't) want to hear !

At the touch of your hand-
At the sound of your voice-
At the moment your eyes meet mine-

I am losing my mind-
I am losing control-
Fighting feelings I can't define !

[Lucy]
It's a sin with no name-

[Hyde]
No remorse and no shame-
Fire, fury and flame !

[Lucy]
Cos the devil's to blame !

[Hyde & Lucy]
And the angels proclaim
It's a dangerous game !

Zoals beloofd zal ik hier geen interpretatief relaas opstarten. Ook wil ik niet bijdragen tot een perverse commercialisering van dit meesterwerk, maar omdat ik uw noden en verlangens meen te kennen wijs ik er u toch graag op dat u dit nummer als polyfonische ringtone voor uw mobieltje kan downloaden.

Nog 1 minuut en het is
zondag hoffdag!
Geniet ervan,
hoffius

Dreigbrief: "KITT rules!"

2007-07-03T12:39:00.000-07:00

Vrolijke vrienden,

Dat onze gemeenschap nog steeds tegen vooroordelen en zelfs aggressieve baldadigheden moet opboksen, moet ik u vast niet vertellen. Voor ware hoffianen is het dagelijkse leven soms een helse spitsroedetocht. Toch kon ik mijn verbazing en ontgoocheling niet onderdrukken bij de ontvangst van onderstaande opruiende mail. Omdat we een open forum zijn wiens gedrevenheid juist versterkt wordt door onbegrip en tegenkanting, reproduceer ik hem hier integraal. Ik wens niet op de walgelijke inhoud ervan in te gaan, maar toch uit ik een volgende bedenking: blijkt uit deze oude, uit de gracht gerukte archiefbeelden niet net de onvoorwaardelijke liefde en zorg van The Hoff voor zijn KITT. Aub, waarde confrator, bekijk het materiaal dat je doorstuurde eens vanuit deze bril en een nieuwe hoffiaanse wereld zal voor u opengaan, een wereld van overgave en vergeving waarin niemand de heilige tweevuldigheid van Hoff en KITT verstoren kan. Ziehier de schandbrief:

"Ik weet dat the hoff in uw ogen niets verkeerd kan doen, maar toch vind ik
het erg dat Kitt deze transformatie heeft moeten ondergaan. Kitt heeft nooit
gevraagd om rood te worden, hij is een zwarte, die houdt van metallica en
within temptation, dat verander je niet zomaar!

http://www.youtube.com/watch?v=bwn46axWe4Q&NR=1

Dit filmpje is weeral een bewijs van de egoistische karaktereigenschap van the Hoff. Niet alleen het egoïsme, maar ook dat macho gedrag spreekt toch weer boekdelen. Ik stel mij dan ook veel vragen bij het lezen van uw blog; de éénzijdigheid en subjectiviteit druipt ervan af.

Kitt verdient beter! Deze wansmakelijke praktijken werden steeds in de doofpot gestopt en daar moet een einde aan komen. Kitt verdient respect! en een beter baasje dan die alcoholische hoff. Kitt heeft het hamburgerincident nog altijd niet verwerkt, daar hij het overgeefsel uit de radiatorroosters maar niet weg krijgt...

nog niet overtuigd?

zie hier een fragment waarin the hoff eerder al zijn maatje in de steek liet, de
gevolgen zijn ernaar!
http://www.youtube.com/watch?v=pvYZrw4rO5M&mode=related&search=

HET IS GENOEG GEWEEST!!!!!!!!!!

KITT RULES!!!!

you go kitt!!!! "

Bekentenissen

2007-06-28T12:21:00.000-07:00

Nu Arne mij de grote eer verleend heeft toe te mogen treden tot deze congregatie, wil ik - gesterkt door het geloof dat het biechtgeheim niet geschonden zal worden - mijn dankbaarheid graag betuigen door openhartig een van mijn diepste frustraties te delen met u, medehoffianen.

Ongetwijfeld bent u ook allen zeer verslaafd aan de tranerige weekendfilms waarin de protagonist jaren na de feiten opbiecht hoe zwaar zijn jeugd getekend werd door die ene Kerstmis waarin hij een fietsje en een hond aan de kerstman gevraagd had en enkel een povere doos wasco-krijtjes onder de kerstboom vond.

Ondergetekende bekent reeds lange tijd onder een gelijkaardig trauma gebukt te gaan. Al jaren worden plaats 1, 2 en 3 van mijn verlanglijstjes voor Sinterklaas, Kerstmis, Valentijn, Pasen, Saint Patrick’s Day en Maria Hemelvaart ingenomen door bovenstaande items. Tot nog toe zijn onbegrip en ontgoocheling steeds mijn deel geweest. Therapie en/of gulle giften zijn zeer welkom… De hele catalogus vindt u op:

http://www.cafepress.com/zerodesignz/1534321

Making Waves - Thé Autobiography

2007-06-28T10:54:00.000-07:00

Oh hoffaardige fanaten!

Ik beken: Davids autobiografie "Don't Hassel the Hoff" had ik voor vandaag nog nooit in handen gehad. Ik had er nog geen letter van gelezen tot vandaag, de dag die altijd in mijn geheugen gegrifd zal staan als de dag waarop ik de spiksplinternieuwe geupdate versie van Davids zelfportret - getiteld "Making Waves. The Autobiography" - in de postbus van onze weldadigheidsorganisatie vond. Catchy titels, snedige gereconstrueerde dialogen, filosofische en familiale beschouwingen, leuke cartoons, correcte en hoogst gedetailleerde disco- en filmografische gegevens, foto's uit kinder- en KITT-tijd, een hoofdstuk helemaal gewijd aan Davids jurylidmaatschap in America's got talent in 2007, kortom: dit is het ultieme naslagwerk voor elke hoffiaanse meerwaardezoeker.
Ik heb weliswaar nog niet het hele boek doorgenomen, heb slecht gegrasduind en gesnuisterd, maar bij het lezen van volgende regels wist ik genoeg: "Ja, dit is waarlijk een origineel Davidiaans document!". De immense stootkracht die er vanuit gaat smoort elke drang tot hermeneutische interpretatie in de kiem. Ze stammen uit hoofdstuk 13 "Venus in Spandex", waarin de schok die ons aller Pamela - zoals u weet, een van de beschermengelen van dit lovenswaardig initiatief - door de intellectualistisch verkrampte wereld joeg, detailrijk beschreven wordt; een werking die perfect gevat wordt in de epigraaf "We hired Pamela Anderson and the rest, as Vanity Fair once said, was hysteria." In de volgende regels zijn Davids gedachten bij zijn eerste ontmoeting met deze pure en onversneden vrouw minutieus geregistreerd; ervaar wat er door hem heen ging aan twijfels en trillingen bij het aanschouwen van de vrouw die de vervangster van Erika Eleniak moest en zou worden.

"The thing that bothered me was that she had been a Playboy Playmate in 1989 and I didn't want any more Playmates on Baywatch. We had crossed the line once with Erika Eleniak and I didn't want to do it again.
I told my partners: 'You know, guys, I don't really want anybody else from Playboy in the show because, frankly, Playboy sends the wrong message.' I was completely opposed to telling girls that if they took their clothes off, they could get a job in television. Somewhere along the line somebody was going to get raped and they were going to blame Baywatch.
Pamela was wearing a halter top and a skirt. When we asked her to read a page of the script, she stood up, stripped off her top and skirt to reveal a swimsuit underneath. The guys couldn't take their eyes off her breasts because they were beautiful and they were real.
I said, 'Put a camera on her.'
Pamela proceeded to read her lines and was so charming and funny - and so absurdly beautiful - that it was no contest. Everybody wanted her, so I said, 'Okay - she's in.'
The camera photographs your aura and you've either got it or you haven't. Actors like Robert De Niro have got auras to play bad guys - you put a camera on him and he just has to walk around and he's menacing. Pamela had a big aura - a sweet, adorable, Marilyn Monroe quality, plus a terrific amount of charisma." (p. 163)

PS: Zoals gezegd, behoeft deze monologue intérieure geen commentaar; toch wil ik de talrijke vrouwelijke leden van ons conclaaf gerust stellen en zeggen dat we de focus in de toekomst allesbehalve tot de fameuse Baywatch-redsters zullen verengen. Zo hebben we als volgende posting een bijdrage over de miskende zwarte gemotoriseerde Baywatch-agent Greg Alan Williams gepland.

The Hoff zij met u
en met het schrijverscollectief Hoffius

Scontri Stellari Oltre la Terza Dimensione

2007-06-24T12:06:00.000-07:00

Beste leden,

u kent dat gevoel wel van die luie zondagen, waarin je met je bakje danio light en een blikje Coke Zero voor de buis zit en voor de x-te keer met schijnbaar onbevangen blik de allereerste Knight Rider-reeks of het magistrale Baywatch IV aanschouwt. Wel, vanuit dit gevoel zal u begrijpen waarom ik vandaag - in contrast met de anders thematisch o zo stringente berichten - een update van eerder heterogeen karakter rondzend.

Vandaag werd ik overspoeld door tal van gevoelens maar één emotie overheerste toch, die van diepe schaamte met de bijbehorende vraag: "Waarom, o waarom, jij hoffius, grijp je steeds weer terug naar Hoffs bestsellers en dreig je steeds weer die kleinere meesterstukjes uit dat o zo veelzijdige oeuvre uit het oog te verliezen?" Onmiddellijk mobiliseerde ik mezelf, stapte ons gemeenschappelijk archief binnen en wat vond ik - en wat wil ik aldus met jullie allen delen:

http://www.youtube.com/watch?v=sC-dwjrinK0&mode=related&search=

Inderdaad, naast Davids seminale optreden als Snapper Foster in de nogal meewarig "soap" genoemde melodramatische reeks "The Young and the Restless" botste ik op Davids onvergetelijke duel met een angstaanjagende robot in "Starcrash". Ik moet hier waarschijnlijk niet expliciteren dat hier de bakermat van de Westerse SciFi-traditie gelegd werd, dat George Lucas een vuile piekendief is als het op Lightsabres, Darth Vader en empatische vrouwenfiguren met exuberante haardos en schaars bedekte boezem aankomt. Dat ook de makers van Star Trek, The Power Rangers, the Matrix, Planet of the Apes hun oogjes rijkelijk de kost hebben gegeven - en niet omgekeerd, zoals sommige kwageesten beweren - , moge voor de meerwaardezoeker blijken uit volgende trailer van de intergalactische avonturenreeks van Italiaanse origine: http://www.youtube.com/watch?v=ZdjHtPBFPW0

Tot slot - en dit wil ik u als laatste (weliswaar walgelijke) zondagavondhapje niet onthouden - verwijs ik u door naar de zogenaamde televisiezender van een organisatie die elke vorm van fatsoen en normbesef achtergelaten heeft, de zogenaamde Zatte Vrienden. Aanschouw waarom ik pleit voor een elitekerk van kerngelovigen en geen plebiscitaire bedoening waarin boodschappen verkeerdelijk gepopulariseerd worden:

http://www.toptv.be/v1.1/index.php?page=detail&id=196&topcat=ZATTEVRIENDENTV

Gelukkig kent deze toptv slecht een beperkte actieradius want mochten David - en alle andere vrienden van Knight Industries Two Thousand - dit zien, er zou wat stuiven! Aub, vrienden en vriendinnetjes, behandel uw sleeën met respect en beschouw de politie als uw vriend!

The Hoff zij met u
en met uw geest.
H.

De ware Antichrist ontdekt?!!!

2007-06-17T15:04:00.000-07:00

Beste Hoff zonder Naam-leden,

vooreerst wensen wij ons te verontschuldigen voor onze langere periode van stilzwijgen maar we hadden het de voorbije dagen uitzonderlijk druk op ons callcenter aangezien er weer heel wat te beleven stond op hoffiaans gebied. Zoals u misschien in de pers vernomen heeft is het onrechtvaardige karakter van de schaamteloze homevideoactie vanwege zijn door Pamela Bach (Hoffs ex-vrouw) geïndoctrineerde dochter eindelijk blootgelegd (voor diegenen die deze ontoelaatbare schandpalisering al verdrongen zouden hebben: http://www.youtube.com/watch?v=oYj6TceYio0). Feest werd er gevierd op ons Instituut voor Hoffbegeerte toen we vernamen dat David het volledige hoederecht over zijn kroost verworven heeft en de rechter doorheen het net van inferieure intriges en zondige zwartmakerij het gouden opvoedershart van ons aller vader aanschouwde.

Dat we ons echter met z'n allen moeten blijven verzetten tegen het gratuite bespotten en demoniseren van David... daarmee werd ik zonet op schokkende wijze geconfronteerd. Nooit was de aanvalsstrategie zo doordacht, nooit leek de theorie zo sluitend, nooit waren de beschuldigingen zo zwaar. Knoop de naam Warren S. Apel in uw oren, wat hij is een devil in (scientific) disguise die onze overtuigingen op sluikse wijze wil ondermijnen. Hij beweert namelijk niet minder dan dat David de ANTICHRIST zou zijn!!!

Aub, lieve leden, bundel de intellectuele krachten en leg de hiaten en aporieën van deze pseudowetenschappelijke dechiffreringsmechanismen bloot. Verspreid ook onderstaande link niet want onnozele kinderen zouden er nog geloof aan kunnen hechten.

http://www.esquilax.com/baywatch/

Stop in the name of hoff!
Uw spreekbuizen

Zijn impact op de wereldgeschiedenis - deel II

2007-06-12T11:38:00.000-07:00

Beste aanhangers,

in afwachting van een diepgaandere analyse van de diepe band die David en Duitsland bindt, stuur ik u graag enkele originele fotoarchiefstukken die de ondoorgrondelijke politieke wegen van David helpen te trasseren. Dit met uitdrukkelijke dank aan onze zustermaatschappij: http://www.thehoffproject.com/

Uit hun werkelijk uitmundende collectie pik ik graag volgende voor zich sprekende voorbeelden:

Zoals u ziet lijkt David wel een metempsychotisch of omnipresent fenomeen dat de tijdingen van onze wereldgeschiedenis moeiteloos doorstaat (of het nu als "Gefangener", bezieler, leider of hervormer is). De woordvoerder van The Hoff Project reikte ons overigens vandaag een oplossing aan voor het schisma dat onze werkgroep de voorbije dagen teisterde, i.e. de schijnbaar onvatbare tegenstelling tussen de twee geestelijke leiders die aan ons wereldbeeld ten grondslag liggen, Mr. T en the Hoff. Dat ze meer op elkanders gelijken dan zij en u ooit voor mogelijk hielden, wens ik bij deze te illustreren:

Dat ze overigens ook op ideologisch vlak unheimliche Ähnlichkeiten vertonen, beide strijders zijn voor gezinswaarden en ouderlijk respect, beide Hif Hoff inzitten als educatief medium, moge uit volgend beelmateriaal blijken:

http://www.youtube.com/watch?v=7_rBidCkJxo

Hoff zegen u, Hoff bewaar u,
Hoffius

De val van het regime

2007-06-11T10:09:00.000-07:00

Beste hoff-kameraden,

we doorbreken ons stilzwijgen na een spannend en spectaculair stembusweekend waarin the Hoff - u vermoedt het nooit - andermaal een cruciale rol gespeeld heeft. De verwoede pogingen van SP.A (u herinnert zich waarschijnlijk de "JA! THE HOFF LEEFT!"-spreekballon nog, die we u via de mailinglist bezorgden) en Open VLD (de onopvallende maar frappante transformatie van Guys achternaam in Verhoffstadt) om het Hoff-fenomeen voor hun campagne te instrumentaliseren zijn mislukt en dat is ook geen wonder... want staat ons aller David - alle actuele berichten over een tirannieke en alcoholverslaafde patriarch ten spijt - niet voor gezin en respect, (verkeers)veiligheid en kernenergie (ik herinner u aan de stelling: "David Hasselhoff has sperm so potent it is being stored in a nuclear bunker to repopulate the Earth after an Extinction Level Event.").

Andermaal lijkt de drang naar Hoffiaanse waarden tot de val van het communisme of het "real existierende Sozialismus" bijgedragen te hebben. Want zoals u weet mag de rol van David in de val van de Berlijnse Muur niet over het hoofd gezien worden - terecht wees ons lichtend voorbeeld zowel de links-conformistische propaganda als de kapitalistische Berlijn-stek bij uitstek, Checkpoint Charlie, terecht voor de verdringing van zijn naam uit de geschiedenisboeken. Het was Davids muziek en meer bepaald zijn hit "I've been looking for freedom" die de naar vrijheid smachtende Oostduitsers die vreselijke betonnen begrenzing deed bestormen en neerhalen. Als een negro spiritual gonsde het ritmische refrein

I’ve been lookin’ for freedom
I’ve been lookin’ so long
I’ve been lookin’ for freedom
Still the search goes on

doorheen de belegerde stad (en vond het trouwens zijn echo in de voor leken onbegrijpelijke overwinningskreet van de Genkse opperrups Jo Van Deurzen: "we gaan!"). Dat het hier niet om geschiedvervalsing of een overschatting van Davids rol gaat - zoals ik vele sceptici onder jullie al hoor rondspuien - moge blijken uit
1) dit artikel van de BBC-nieuwsdienst
http://news.bbc.co.uk/1/hi/magazine/3465301.stm
maar vooral
2) dit origineel beeldmateriaal: u ziet hier hoe David een uitzinnige Oostduitse massa aan de Brandenburger Tor verlicht en tot intense vrijheidsbeleving aanzet.
http://www.youtube.com/watch?v=NxAd2sHtMf0&mode=related&search=

Dat David de Duitse en bij uitbreiding Westerse cultuurgeschiedenis vorm gaf, moge hiermee ontegensprekelijk aangetoond zijn. Dat het hier echter niet bij bleef en hij de dialoog met dit land van filosofen en dichters steeds weer aanging, zullen we u de komende dagen tentoonspreiden.

Waarlijk, we zijn vrij!
Hoff doet leven.

Het raadsel van de cheeseburger.

2007-06-07T12:11:00.000-07:00

Curieuze neuze mosterdpotten,

Na enig speurwerk heeft het volledig team van HZN de ware identiteit van de befaamde cheeseburger van Dave gevonden. Wij kunnen U dan ook geruststellen. Alles is kosher. Op de prent links bovenaan ziet U de heren die de betreffende burger bereid hebben. Om professionele redenen blijven zij vaag over de ware substantie van de burger maar zij verzekeren ons dat zij streng gecontroleerd worden door de rabbi. De rechtse foto is een afbeelding van een ingrediënt dat de gebroeders Hoffman (inderdaad ook zuivere afstammelingen van de stammen van Abraham zoals Dave) gebruiken.

De verdachtmaking dat Dave dus de spijswetten zou overtreden hebben door vlees en melkproducten samen te vermengen in één bereiding is dan ook vals. Wij ondernemen dan ook de nodige stappen om dit gerechterlijk aan te pakken en hebben contact opgenomen met het opperrabinaat in Jeruzalem.

Zagesind,

Moshe Hoffius.

I pity the foolery

2007-06-05T10:25:00.000-07:00

Dit is een bericht van onze gloednieuwe co-auteur/redacteur/inspirator Kolonel Barneby

- nu nog even verspreid via de hoffiusomweg.

Beste broeders,

graag een moment van groepsbezinning en intensief gebed in deze dagen van rampspoed, Coveliersiaanse zurigheid en algemene nestbevuiling. Het wereldwijde web, zoals u ongetwijfeld weet, is sinds de dagen dat Bassie en Adriaan nog met elkaar konden opschieten de playground geworden van een ondergrondse groepering centrum-rechtse andersglobalisten met een fascistische agenda: het ondermijnen van het gospel volgens David Hasselhoff, en het doen renderen van hun aandelen in de fastfoodindustrie (zoals u weet eet Dave uitsluitend pijnboompitten en papaya's en redt hij gemiddeld 4.6 panda's per week). U kent dit schorremorrie wel: het type dat teva sandalen draagt en de nagels lakt, een didgeridoo in de kofferbak van de gepimpte Hummer heeft liggen, liters latté frappucino drinkt van Starbucks, en in gerenoveerde kraakpanden kraaiend ongein sluikstort op het internet...waarschijnlijk via een Mac.

Het is niet de eerste keer dat David met deze vijand te maken krijgt: getuige aflevering 8 van het 2de seizoen van Baywatch, waarin Mitch, middels een fantastisch remmanoeuvre op zijn quad, één van deze schurken, die daarvoor ongegeneerd lege tubes Pringles in de zee stond te smijten, van de golfbreker pleurt. Waarna ons aller Hobie, op zijn bodyboard uiteraard, de puntjes op de i komt zetten met een rake backflip. The Hoff: 1, de andersglobalisten: 0!

Nu hebben deze vetharige en onbetrouwbare vertellers vanuit hun hoofdkwartier op de 125ste breedtegraad een bepaald onfrisse verzameling pixels de wereld rond gestuurd, pixels die in hun onderlinge relatie een al even ontluisterende boodschap coderen. We zijn na het zien van deze perfide foto uiteraard diep geschokt, en tha Hoff, voor wie de jetski, regenkapjes voor permanents en het universum al lang geen geheimen meer hebben, plengt samen met ons een traan.....

De foto in kwestie, vrienden, suggereert een post-hermeneutisch schisma van heb ik jou daar, een knoert van een Lacaniaanse non-dit. We onderkennen de valse betekenaar, maar daarachter ook een afgrijselijke fenomenologische afgrond, en in de verte, ontsnappend aan elke mogelijkheid tot Hegeliaanse sublimatie, doemt waarlijk een verscheurende betekenis op die in haar ultieme différence mogelijkerwijs het herfstij van het spirtuele en Hoffiaanse Zijn oproept. We voelen de touch of the real, maar hij voelt ijskoud aan. We percipiëren achter dit semiotisch trauma verschillende waarden - en betekenissystemen die fundamenteel met elkaar overhoop liggen, we geven ons over aan een intuïtieve resistance, maar de containment blijft vooralsnog uit. Laat ons allen hopen dat dit un effet du réel is, en niet meer dan dat, want anders is de zéro degré van the Hoff misschien wel een feit.

Laat ons daarom de handen in elkaar slaan, oh homeys van the hoff, om een formalistisch kader te ontwerpen waarin deze anamolie semantisch, structureel én ideologisch kan geduid worden, opdat we er een zalvende moraal uit mogen puren, want de ostranenie is tot nader order compleet: twee van onze absolute helden, zo mag blijken uit de verscheurende postmoderne compositie in kwestie, vinden elkaar niet zo tof..... Tha Hoff, wiens borstpelouseke ten berge rijst na deze schoffering, laat via sms weten dat hij in gedachten bij ons is, dat hij in se geen enkel probleem heeft met zwarte medemensen die rondrijden in busjes met geblindeerde ramen, dat het meetorsen van 20 kilo goud door een allochtone deserteur die technisch werkloos is en in LA ondergedoken zit hoegenaamd niet dubieus is, dat in de democratie iedereen vrij moet kunnen kiezen hoe hij of zij zich verplaatst in de wereld (het moet niet altijd met het vliegtuig zijn) en dat ook hij graag melk drinkt, een natuurlijk bron van calcium en vitaminen. Om alle twijfels weg te nemen en zijn legacy wat extra kracht bij te zetten in deze ketterse tijden van afvalligheid en corruptie, belooft Dave volgende week extra veel panda's te redden. Go and do likewise, brethren...

Steunbetuigingen zijn uiteraard welkom op het bekende adres. Een paar weetjes als uitsmijter:
*De GPS van David werd ingesproken door de acteur die de stem verleende aan K.I.T.T. *Davids favoriete pizza is er eentje met zeevruchten, van de funghi en milano zijn volgens insiders nefast voor zijn darmperistaltiek *David is groot geschapen, maar houdt de porno-industrie vooralsnog op afstand *David wou als kleine jongen prins of tuinkabouter worden *David is een enthousiast amateur-fysicus en gaat geregeld golfen met Stephen Hawking, wiens elektrische rolstoel, als een geste onder vrienden, binnenkort ook zal uitgerust worden met de K.I.T.T. stem.

Jacky van 't Hoff

2007-06-03T20:53:00.000-07:00

Beste kameraden,

de prent die U hiernaast kan bewonderen is een illuster lid van het Hoff-geslacht. Jacobus Henricus van 't Hoff is Nederlander. Wij horen U al tot in onze studiekamer awoert roepen. Vreest niet de man is later verhuisd naar Duitsland. Uw applaus is terecht.

Dit lid van de Hoff-stamboom was echter geen homo universalis zoals zijn verwante Dave. Hij specialiseerde zich in de stereochemie en de fysische chemie. Een domein van de wetenschap waar Dave ook belangrijk werk geleverd heeft. Meer bepaald op het vlak van de invloed van het perfecte mannelijke lichaam op de vrouwelijke fysische chemie.

Jacky van 't Hoff was overigens de eerste Nobelprijswinnaar Chemie in 1901. De huidige politieke correctheid staat een dergelijke erkenning voor Dave echter in de weg. Een waar onrecht!

Nog een kleine wetenschappelijke stelling van Dave:

'There is no theory of evolution, just a list of creatures that David Hasselhoff allows to live.'

Hoff ziens!

HZN-redactiecomité.

Interview met Alexandra Paul: EXCLUSIEF!

2007-06-01T12:16:00.000-07:00

De oude gewaden zijn afgelegd.
De frisse vaandels staan strak in den morgen.
Aartsengelen klaroenen den nieuwen dag.

Deze Vlaamse dichtregels illustreren het gevoel dat leeft bij de hele HZN gemeenschap! Uw enthousiasme geeft ons kracht. Waarvoor dank.

Hieronder volgt een interview dat de HZN-redactie kortgeleden had met Alexandra Paul (inderdaad de enige echte!). Alex excuseert zich voor haar slechte Nederlands en we publiceren dit dan ook in het Engels:

HZN: What was it like working with David on Baywatch?
Alexandra Paul: David was a wonderful actor to work with. He was always on time, knew his lines, and had a positive attitude, no matter how tough the conditions were on the set. Since he was not only the star of the show, but an executive producer also, his demeanor set the tone for the workday. But because he was always so upbeat, it was a very happy, relaxed environment.

HZN: I have heard David likes to pull practical jokes on the set...did you ever witness any of these or have one happen to you?
Alexandra Paul: Because he was so funny and goodnatured, he brought out the clown in all of us! Once, we had Mary Lou Retton co-starring in an episode. She is the American gymnastics gold medalist. So after her first scene with David, the entire crew held up signs that gave her a "10" and David got a "2". He thought it was very funny. I shot a scene with him in the ocean in December - our characters are stranded in the middle of the ocean and a shark is circling us - and David made me laugh so much between takes I forgot how freezing I was.

HZN: Which episode did you most enjoy working with David in?
Alexandra Paul: I really liked the episode my first season where he and I go undercover on a boat and pretend we are a rich married couple. Stephanie and Mitch are trying to suppress their attraction to each other but also had to pretend they were married, so it becomes hard to hide their feelings. There was a fun black and white montage where I was a lounge singer from the 50's and he was in a tux and I had to sing a love song to him and dance a slow dance. That was fun!

HZN: Thank you for your time and keep out of jail!

Zo nu hebt U weer een nieuw facet in het leven van Dave gezien. Voor gesigneerde foto's van Alexandra of eventueel nieuwe interviewsuggesties, aarzel dan niet te reageren.

Hoff you soon!

Ode aan Hobie

2007-05-31T13:01:00.000-07:00

Geachte Hofflanders,

zoals u reeds gemerkt heeft, zijn de reacties op ons missionarisch project massaal en wervelend. Vandaag zenden we jullie als nieuwsbrief een reactie van een lid dat van eerder teruggetrokken aard is en dus zijn naam voorlopig nog even wil geheim houden, een lid dat evenwel, zoals u zal bemerken, de gave van het woord uitstekend beheerst. Deze persoon wijst ons terecht op het risico van de enge blik, die geen ruimte laat voor de mensen (en dieren) die een cruciaal deel uitmaken van Davids sociaal netwerk. Een eerste, ten onrechte vergeten figuur die we hierbij in de schijnwerpers wensen te plaatsen is Jeremy Dunn Jackson, oftewel Hobie Buchannon (even ter opfrissing: http://en.wikipedia.org/wiki/Jeremy_Jackson / http://www.youtube.com/watch?v=w3-fDpEabK8). Maar genoeg achtergrondinformatie, graag laat ik nu de enthousiaste reactor zelf aan het woord:

"als nieuw lid van uw uitmuntende broederschap wou ook ik mijn eerste duit in het zakje doen door een welgemeende en tijdige tribute te brengen aan acteur Jeremy Jackson, die in menig Baywatch episode (als Hobie, de glimmende en bodyboardende zoon van the Hoff) op onnavolgbare en hyperrealistische wijze uiting gaf aan de grenzeloze en onvoorwaardelijke liefde die ook wij dagelijks voelen voor David, ergens toch ons aller daddy. Hobie, pardon... Jeremy, die net als David een volbloed method actor is, is nog steeds een geroemd en gegeerd performer: hij maakte bijvoorbeeld het mooie weer in Baywatch: Hawaian Nights (een daverend succes in Kuala Lumpur en bepaalde regio's in Beieren), verleende zijn zoetgevooisde stem aan "sovjet soldaat A" in een populair computerspelletje, en organiseert redelijk succesvolle celebrity bingo avonden in zijn garage in San Diego. Hij is ook druk aan het onderhandelen met gel-producent Aïba, die hem koste wat het kost als posterboy wil. En er is sprake dat hij de hoofdrol zal spelen in de Channel 24 productie "Knightrider: the beginning", waarin hij een jonge versie zal spelen van the Hoff die rondrijdt op een pratende camino (mét permanent en leren jekker uiteraard)

ziehier zijn officiële webstek: http://www.jeremyjackson.netfirms.com/

Bedankt om me een forum te geven waar ik mijn bewondering voor David,

en ook Hobie, kwijt kan."

Eerste blogpublicatie: Nieuwsbrief HZN.

2007-05-30T11:55:00.000-07:00

Waarde geestesgenoten,

zoals U merkt hebben wij het klassieke nieuwsbrief-formaat via email verlaten en verschuiven wij ons werkterrein naar een blogmedium. Verder verandert er niets.

The eternal conundrum "what happens when an unstoppable force meets an immovable object" was finally solved when David Hasselhoff punched himself in the face.

“There are many dying children out there whose last wish is to meet me.” (D.H.)

Enkele rake opmerkingen inderdaad.

Moge wij onze vriendengemeenschap erop wijzen dat wij reeds hoog bezoek gehad hebben van over de plas! Neem even de tijd om de reactie te lezen op het feestelijke openingsbericht.

Hoffwel!

Hofficiële opening van de David Hasselhoff-blog "Hoff zonder Naam"

2007-05-29T15:05:00.000-07:00

Bij deze wensen wij,

het Hoff-zonder-Naam-actiecomité,

deze blog gewijd aan één van de iconen van de Westerse culturele en politieke geschiedenis, David Hasselhoff aka Mitch aka The Hoff aka Abba, officiëel te openen.

Moge dit forum gedijen en uitgroeien tot een rustige plek om te huizen en spiritueel te herbronnen in de geest van ons aller inspirator. Tot (post-)hermeneutische interpretaties uitnodigende Hoff-teksten en lyrics, wijsheden, bewegende beelden en foto's zullen hier op hoogst regelmatige basis gepost worden - ook, en vooral, als die bezwarend, bespottelijk en lasterlijk zijn, want dan zullen we terug met zijn allen inzien dat onze apostolische taak nog niet ten einde gekomen is.

Mag ik u nu al danken voor uw spontane en enthousiaste medewerking en werving

en mag de nevenstaande, unieke steunbetuiging van Dave voor jullie een hart onder de spannende riem betekenen!

Hoffachtend,

Uw Gezanten